( 31 ) 



einde van den meristematischen toestand begint, maar dat 

 zij reeds in de allerjongste cellen voorkomt. 



De proeven van Hoemeister, Sachs, Strasburger en an- 

 deren, over het uittreden van protoplasma uit doorgesneden 

 levende cellen, en het zichtbaar worden van vacuolen daarbij, 

 werden door den Heer Went herhaald ; het bleek daarbij, 

 dat alle vacuolen of reeds vooraf aanwezig waren, of door 

 afsnoering uit reeds voorhandene ontstaan. Onafhankelijk 

 van deze ontstaan er geen. 



Eindelijk slaagde de Heer Went er in, cellen aan te tref- 

 fen met tweeërlei soort van vacuolen, die van elkander, zoo- 

 wel door hare grootte als door haren inhoud, verschillen. 



— De Heer van Bemmelen deelt het volgende mede: 

 Van de ammoniakale kwikverbindingen heeft alleen Hirzel 

 de chroomzuurverbinding onderzocht. Bij de inwerking van 

 Hg O op (NH 4 ) 2 Cr 2 7 verkreeg hij een oranjerood zandig 

 residu, aan hetwelk hij de (oude) formule toeschreef: 



(HgO, NHg 3 2HO) -f 4(HgO).Cr0 3 



afgeleid van de door hem aangenomene Monoxymercurazotine. 

 De werking, die daarbij plaats heeft, zoude naar de nieuwe 

 formulen (afgeleid van de MiLLON'sche basis (NHg 2 H 2 ) 3 0) 

 bij Hirzel luiden: 



8 Hg O + 3 [(N H 4 ) 3 Cr 3 7 ] = 2 (N H 4 ) 2 Cr 4 -f 2 H 2 O 



+ [(NHg 2 OH 2 ) 2 0.4(HgCr0 4 )]. 



Hirzel heeft de stikstof niet bepaald, en evenmin bewezen 

 dat zij als een amide aanwezig was. 



Door ammoniak zou deze verbinding volgens Hirzel over- 

 gaan in een geel poeder van (N Hg 2 O H 2 ) 2 O . Cr 3 . 



De Heer Hensgen, assistent aan het anorganisch schei- 

 kundig Laboratorium te Leiden, heeft deze verbindingen aan 

 een nader onderzoek onderworpen, en bevonden, dat de eerste 

 stof door Hirzel in onzuiveren toestand verkregen is, en 

 eene andere samenstelling bezit. Door de behandeling van 

 ammoniumbichromaat met HgO scheidt zich bij bekoeling 

 eene kristallijne goudgele verbinding af, die stikstofhoudend 



