( 35 ) 



voor 10 atm. druk, en welke te danken is aan Prof. Onnes. 

 Daardoor werd het mogelijk grootere hoeveelheden water te 

 verzadigen met HBr bij een druk boven 3 atm. 



Bij temperaturen boven — 15.5 en drukkingen boven 

 2^2 &km. neemt men nu waar, dat het hydraat HBr.2H 3 

 eerst smelt, en dat daarna zich weder kristallen afzetten, 

 terwijl er gas opgeslorpt wordt. De einddruk, die zich in- 

 stelt, beantwoordt steeds aan den 3 den tak, die vroeger ge- 

 vonden was. Het nieuw gevormde hydraat kon met behulp 

 van bovenvermelde kraan geanalyseerd worden. De zamen- 

 stelling bleek te zijn : 



HBr.H 2 0. 



Dit hydraat was tot nog toe onbekend; en daaraan be- 

 hoort nu de 3 de tak der spanningslijn, die ik vroeger toe- 

 schreef aan het tweede hydraat HBr.2H 2 0. Evenals op 

 den l sten tak der spanningslijn van het 2 de hydraat, neemt 

 de sterkte der oplossingen, die nevens het hydraat bestaan 

 kunnen, met de temperatuur toe, hoewel die oplossing bij 

 eenen druk, die voldoende is om het HBr gas vloeibaar te 

 maken, nog slechts de samenstelling H 3 0.75 HBr ver- 

 krijgt. 



Bij temperaturen boven — 15°. 5 kunnen beide hydraten 

 niet nevens elkander bestaan ; koelt men echter beneden 



— 15°.5 af, dan kan zich uit eene oplossing, die kristallen 

 van HBr.H 2 bevat, ook het 2 de hydraat afzetten. Ge- 

 woonlijk geschiedt dit eerst bij — 18°. 



De oplossing wordt dan geheel vast tot een mengsel der 

 beide hydraten. 



De spanningslijn van het nieuwe hydraat is beneden 



— 15°. 5 vervolgd. De druk neemt geleidelijk af. Bij — 27° 

 is hij 1 atm. Beneden deze temperatuur kan men dus het 

 hydraat in een open vat hebben, en levert zulks eene ge- 

 schikte gelegenheid om het hydraat, eens verkregen, te 

 analyseeren. 



Bij gelijke temperaturen zijn de spanningen van het l ste 

 hydraat aanmerkelijk hooger, dan die van het 2 de hydraat. 

 Daalt de druk, zoo verandert het l ste hydraat onder vrij 



