( ioo ) 



1640 27 ). Het bestaat uit zes Artyckelen, waarvan achter- 

 eenvolgens de verschillende » leden" worden besproken en 

 weerlegd, naar hij meent. Het is dus niet te verwonderen, 

 dat hij opkomt tegen het oordeel der Heeren Professoren, 

 in hoe zachte bewoordingen dit ook gesteld zij. Zij zeiden 

 toch o. a in Art. IV: 



»Ende voor soo veele yet by gissinghe ende wisconste- 

 lijck te vinden twee verseheyden ende strijdighe dinghen sijn, 

 ende een Reghel sijnen naem heeft, om dat 't verstant daer 

 door als een onfeijlbaren wegh bestuyrt wert om tot het 

 begheerde seeckerlijck te komen, dat derhalven soodanighe 

 manier om den Teerlingh-wortel te trecken, inde Wiskonst 

 eygentlijck geen Regel en is, veel minder dat aldaer voor 

 een goeden Reghel kan ghehouden werden." 

 En verder in Art. VI : 



»Eyndelijck, wat aengaet het geene J. a Waessenaer 

 inden selven Regel aengemerckt ende berispt heeft, dat de 

 redenen die hy daer toe ghebruyckt volgens de voorgaende 

 Articulen gefundeert zijn." 

 Aan het slot stond: 



In oirconde desen bij ons gheteyvkent in leyden den xxiiij 

 Mey vanden Jare xviC. veertich. 



I. Gool Fran. Schoten 



Professor Matheseos inde Professor Matheseos tot Leyden. 



Vniversiteyt tot Leyden. 

 17. Maar ook Jacobus a Waessenaer gaf dit vonnis uit 

 in zijn boekje »den onwissen Wiskonstenaer J. E. Stam- 

 pioenius ontdekt 1640" 28 ). Dit werk moest de geheele ge- 

 schiedenis van dezen strijd leveren, en daarom werd de 

 uitgave telkens uitgesteld, zooals wij straks nader zullen 

 zien; het kwam eindelijk uit, denkelijk omstreeks Novem- 

 ber 1640. 



Dat Descartes de hand had in deze geschiedenis, althans 

 ten deele, is geheel in overeenstemming met hetgeen wij 

 reeds boven zagen. Het blijkt trouwens uit zijn brief aan 

 Constanïijn Huygens van 25 [?] Juli 1640, opgenomen in 

 de Lettres de Descartes, T. 3, N°. 107, p. 591, waar hij 

 eindigt met de woorden : 



