( 143 ) 



zond, onderzocht ik deze zelf; mijn geachte ainbgenoot, 

 de Hoogleeraar Buys Ballot, stond mij daartoe met de 

 meeste bereidwilligheid het gebruik toe der groote balans 

 van den Heer Olland op het Physisch Kabinet der Rijks- 

 universiteit te Utrecht. 



Ik bevond toen dat alleen de twee stukken van 2 kilo- 

 gram eene vermindering in gewicht van eenige beteekenis 

 verrieden, nl. 28 en 10 milligram, wellicht daarvan ko- 

 mende, dat het vernis op enkele plaatsen was losgeraakt 

 en afgevallen. Ik vond verder: 



het kilogram 1,76 mgr. te licht, 



» stuk van 5 hectogram . . 1,8 » » zwaar, 

 al de andere stukken te samen . 0.24 » ». » , 



zoodat men wel besluiten mag, dat de stukken, van het 

 kilogram af, vrij wel onveranderd gebleven waren. 



Tot het verkrijgen dezer resultaten diende het verguld- 

 koperen kilogram N°. 5, behoor ende aan het Physisch Ka- 

 binet te Utrecht, dat nog in 1881 door wijlen ons medelid 

 Sïamkart met het platina standaardkilogram vergeleken, 

 en toen, in het luchtledige, 1 ,4 milligram te licht bevonden 

 was. Ditzelfde kilogram was echter in 1856 1,09 mgr. te 

 zwaar geweest ( V. en M., l ste Reeks, Deel Vil, blz. 34), 

 en was dus in 25 jaar 2,5 mgr. in gewicht afgenomen. 



Met dit kilogram vergeleek in den 13 den en 14 deu Fe- 

 bruari 1884 ook het O. Indische standaardkilogram N°. 4, 

 zie de noot N°. 1, en vond, na herleiding tot het luchtledige: 



13 Februari, N°. 4— N<>. 5— +2,4 mgr., 



14 » = + 2,5 





Gemiddeld: N°. 4— N°. 5 = + 2,45 mgr.. 



Het platina standaardkilogram door de letters PI. aanduiden- 

 de, en aannemende : N°. 5 — PI. = — 1,40 mgr., 



verkrijgen wij: N°. 4— PL = -f- 1,05 mgr.. 



In 1856 was het: -f- 1,17 » , 



zoodat het kilogram N°. 4, na 26-jarig verblijf te Batavia, 

 zoo goed als geheel onveranderd gebleven scheen te zijn. 



10* 



