( 145 ) 



mgr. Hetgeen er nu nog ingebleven is, weegt 1,685 rngr., 

 zoodat er uitgenomen is 1,87 mgr. 



Het was mij bij het nazien der papieren, door den Heer 

 Stamkart als lid van de Commissie van standaardmeter en 

 -kilogram nagelaten, gebleken, dat in 1881 ook het kilo- 

 gram N°. 7, berustende op het Physisch Kabinet der ge- 

 meentelijke Universiteit te Amsterdam, door hem vergeleken 

 was; ik stelde er dus prijs op ook dit kilogram, dat in 25 

 jaar nagenoeg onveranderd gebleven was, voor eene verge- 

 lijking met N°. 4 te mogen aanwenden. In 1856 was na- 

 melijk gevonden ( V. en M. l ste Reeks, Deel VII, blz. 34) : 



N°. 7 — PI. = + 1,20 mgr., 

 en in 1881: 



rechtstreeks vergeleken: -f- 0,74 » , 



door tusschenkomst van het kilogram -j-K: -f- 0,78 » . 



Op mijn verzoek stond Prof. van der Waals het mij 

 daartoe welwillend af en de vergelijking gaf een resultaat, 

 dat nagenoeg geheel met dat overeenstemde, hetwelk het 

 Utrechtsche kilogram N°. 5 gegeven had. Het kilogram 

 N°. 2, behoorende aan de Kon. Akademie van Wetenschap- 

 pen, verkeerde ook wel in hetzelfde geval, d. i. het was 

 ook wel in 1881 geverifieerd, maar niet rechtstreeks met 

 het platina standaardkilogram vergeleken, wel met de beide 

 voor West-Indië bestemde kilogrammen K en -+- K, en met 

 dat van de Polytechnische school P", Bovendien toonde 

 ook dit kilogram eene aanhoudende vermindering van ge- 

 wicht. Terwijl het toch in 1856 slechts 0,09 mgr. zwaar- 

 der bevonden was dan het platina standaardkilogram, (V. 

 en J/., l ste Reeks, Deel VII, blz. 34), was den 9 deQ Mei 

 1881 door den Heer Stamkart gevonden: 



N°. 2 — i (K -f- + K) = — 8,95 mgr., 

 i (K +. + K) — PI. = - 1,84 » , 



derhalve N°. 2 — PI. — — 10,79 mgr 



En den ll deü Mei 1881: 



o 



