( 173 ) 



daardkilogram meer is, en dat het, als bet dat geweest was, 

 door de oxjdatie der oppervlakte het karakter van standaard 

 toch reeds lang te voren verloren had. Opdat echter toch 

 het gewichtsverlies, dat de stukken, niettegenstaande de zorg- 

 vuldigste behandeling, door de weging in het water zouden 

 lijden, niet onbekend zou blijven, heb ik ze, even als het 

 te Leiden in het Physisch Kabinet bewaard wordend stan- 

 daardkilogram B, vóór en na de tweemaal uitgevoerde inhoud- 

 bepaling gewogen en voor het gewichtsverlies gevonden: 



Van Swinden 1,67 mgr. (onvernist), 



Fortin 2,54 » ( » ), 



Lj 0,20 » (vernist), 



L 3 0,21 » » , 



B 0,71 » (onvernist), 



L 3 0,25 » (vernist). 



Uit de papieren van Stamkart is mij gebleken, dat hij in 

 Maart 1856, vóór de volumen- bepaling der verguldkoperen 

 kilogrammen, hun gewicht ook vergeleken had bij hetzelfde 

 kilogram, door hem S genoemd, dat later diende om te 

 vinden, hoeveel platinadraad in de holte onder de knoppen 

 moest gedaan worden om ze te ajusteeren. Die wegingen 

 tot het luchtledige herleidende, vond ik door vergelijking 

 met de latere wegingen de volgende verschillen, Juli — Maart 

 1856: 



)01 



■ No. 1 



— 10,7 mgr., 



» 



N°. 2 



— 11,9 » , 



» 



N°. 3 



— 12,2 » , 



» 



No. 4 



— 12,8 » , 



» 



N°. 5 



— 12,2 » , 



» 



N°. 6 



— 5,6 » , 



» 



N°. 7 



— 4,5 9 ) » , 



gevende gemiddeld 10 milligram 10 ), welk gewichtsverlies 

 ook aan het wegen in water schijnt toegeschreven te moe- 

 ten worden. Het komt mij voor dat hier wel niet aan het 

 oplossen van goud door gedestilleerd water gedacht moet 

 worden, zoodat er de gevolgtrekking uit te maken zou zijn, 



VEESL. EN MEDED. AID. NATUURK. 3<ie REEKS. DEEL III. 12 



