( 235 ) 



Zoo als men uit de genoemde beschrijving zien kan, geschiedt 

 de aflezing van deze balans op dezelfde wijze als de groote ba- 

 lans (van Olla^d) van het Natuurkundig Kabinet te Utrecht, 

 nl. aan de kolom der balans zijn twee schuine spiegeltjes 

 bevestigd, en voor de balans staande (Stamkaut gebruikte 

 geen kijker) ziet men in beide spiegels naast elkander een 

 wijzer en eene schaal, (de eerste bevestigd aan den linker-, de 

 tweede bevestigd aan den rechter- arin), die zich voorbij elkan- 

 der schijnen te bewegen. Ofschoon nu de waarde van de deel- 

 tjes dezer schaal zes maal grooter was dan die der balans 

 van Becker *), overtrof toch de nauwkeurigheid, die met 

 haar bereikt werd, verreweg die, welke de wegingen van 

 met de balans van Becker bezaten f). 



De machtiging tot ontzegeling der Standaarden werd den 

 Isten November 1854 aan den Minister van Binnenlandsche 

 Zaken verzocht ; de missive, waarin dit geschiedde, vindt 

 men ook afgedrukt in bovengenoemd 5 de deel van het Tijd- 

 schrift van het Koninklijk Nederlandsen Instituut, blz. 96. 



De vergunning daartoe werd wel spoedig verstrekt, maar 



*) Bij de balans van Becker was bij 1 kilogram belasting, op iedere 

 schaal, de waarde van 1 deeltje van den verdeelden boog ongeveer zz 2,5 

 mgr. (althans voor zeer kleine o verwichten) bij die van Wenckeba.ch 

 meestal ruim 15 mgr. 



f) Uit de wegingen der zeven verguldkoperen kilogrammen en van 

 het glazen kilogram tegen den Platina Standaard leidde Stamkart de 

 volgende middelbare fouten voor elk enkelvoudig resultaat af: 

 Lobatto .... 0,78 mgr. j Balans vaa ^^ 



OüDEMANS ... 0,97 » ) 



Stamkart . . . 0,41 „ ii ir Wenckebach. 



Wegens de wijze, waarop deze resultaten waren afgeleid (zie Aantee- 

 kening 12), moeten deze getallen echter nog allen vermenigvuldigd wor- 



4 



den met een factor, ongeveer gelijk aan l/~, en worden derhalve: 



o 



Lobatto .... 0,91 ) r> , D 



' ( Balans van Becker, 

 Oudemans . . . 1,13 J 



Stamkart . . . 0,48 „ „ Wenckebach, 



en hieruit blijkt wel, vooral na vergelijking met blz. 228 onderaan, dat 

 de balans van Becker sedert 1839 achteruitgegaan was en in den toestand, 

 waarin zij in 1856 verkeerde, niet meer tot de allerfijnste balansen be- 

 hoorde. 



