(432 ) 



verontschuldiging bij, dat trouwens noch den Heer Oüdemans, 

 noch mij voor den geest had gestaan, dat het Besluit van 

 onze benoeming de laatstgemelde bepaling inhield. Dit be- 

 hoeft waarlijk geene bevreemding op te wekken. De benoeming 

 had 3 1 / 3 jaar te voren plaats gehad, en de bepaling was 

 ongewoon. Dat werkelijke standaarden in het Trippenhuis 

 werden bewaard, was overeenkomstig de traditie. Maar het 

 was in strijd met de traditie dat voorwerpen, waarvan het 

 een nog tot standaard moest worden verheven, het ander 

 dit nooit zou worden, hier werden weggesloten. De Heer 

 Donders zegt wel, — en cursiveert het ia zijne nota, — 

 »die bepalingen ziju slechts de herhaling van de opdracht 

 in 1839 aan de Heeren Lipkens, Uilenbroek en Lobatto 

 verstrekt", maar dit beweren schept misverstand. Want 

 de Commissie Lipkens, Uylenbroek en Lobatto ontving 

 haar mandaat 10 Augustus 1838 en in dat mandaat is van 

 afleveren aan het Instituut geen sprake. Zij brachten de 

 standaarden naar Nederland over in December 1838 en eerst 

 het Koninklijk Besluit van 12 Maart 1839, hetzelfde dat 

 twee der medegebrachte voorwerpen tot standaarden verheft, 

 bepaalt dat deze twee aan het Instituut zullen worden over- 

 gegeven. 



Doch in werkelijkheid doet dit niets ter zake. Dit immers 

 staat vast: al hadden de Heeren Oüdemans en Bosscha de 

 bewuste bepaling gekend, zij zouden niet anders hebben ge- 

 handeld. Het Koninklijk Bestuur bepaalt niets omtrent 

 den tijd die tusschen elke twee der drie opvolgende hande- 

 lingen: in ontvangst nemen, overbrengen en afleveren wel 

 verstrijken mag. De eenvoudigste regelen der voorzichtigheid 

 schreven voor, de meters niet met den meter van 1839 in 

 éene kast op te sluiten, waardoor bij ongeval alle drie de 

 meters, die bij den Archief meter waren vergeleken, te ge- 

 lijk zouden verloren gaan. Die bewaarplaats bovendien was 

 ons bekend als eene zeer onveilige. Komt er brand in dit 

 gebouw, dan is zij zeer spoedig ontoegankelijk. Een Koninklijk 

 Besluit van 1871, genomen op advies der Akademie, bepaalt 

 dat de sleutel moet berusten bij deu Secretaris. Deze woonde 

 in 1880 en woont nog in de Sarphatistraat. Bereikt een 



