(435) 



broek nam ze mede naar het Natuurkundig Kabinet te 

 Leiden. En toen den 12 den April 1839 op voorstel der 

 Rijkscommissie — buiten het Instituut om, — een Konink- 

 lijk Besluit had bepaald dat de medegebrachte voorwerpen 

 Standaarden zouden zijn en in het gebouw van het Insti- 

 tuut zouden worden nedergelegd, duurde het tot 7 Mei eer 

 aan deze laatste bepaling gevolg werd gegeven. 



Voor de Akademie heeft het in 1880 voorgevallene slechts 

 éene bedenkelijke zijde gehad. Het heeft een lid dezer Afdee- 

 ling, zeven jaren later, aanleiding gegeven zich als oud- Voor- 

 zitter het recht toe te kennen, te oordeelen over hetgeen me- 

 deleden in andere betrekking hadden verricht, dat oordeel te 

 vestigen op onjuiste gegevens en eenzijdige beschouwingen en 

 het uit te spreken in termen, waarvan de beleedigende strekking 

 door het bijgevoegd excuus niet kan worden goed gemaakt. 



In de vergadering van December 1880 wordt nu aan de 

 Heeren Stamkart, Oüdemans en Bosscha *) opgedragen een 

 plan te maken voor de vergelijkingen, die nog te doen zijn 

 voordat de standaardmeter wordt weggesloten. 



En zie, niet zoodra is de Heer Stamkart geplaatst voor 

 het vraagstuk der waarnemingen, of ook hij is van oordeel, 



*) De drie genoemde leden vormden destijds de Commissie voor stan- 

 daardmeter en kilogram. Het schijnt met het inzicht van den Voorzitter 

 gestrookt te hebben dat de opdracht, in den tekst vermeld, hun niet in 

 die hoedanigheid werd verstrekt, zoodat er nu drie Commissien Stamkart, 

 Oüdemans en Bosscha waren. _ Eene buiten de Akademie, — de Rijks- 

 commissie: eigenlijk Stamkart, Bosscha, Oüdemans, — en twee inden 

 boezem der Akademie, te weten: de Commissie voor standaardmeter en 

 -kilogram, welker mandaat het is, de Akademie over alle zaken de standaar- 

 den betreffende te adviseeren, en eene tweede speciale Commissie, die over 

 de aanhangige zaak, de standaarden betreffende, zou adviseeren. Dat ik de 

 reden van bestaan van deze tweede Commissie niet heb begrepen en het 

 onderscheid der twee Commissien niet heb beseft, wordt mij als eene grief 

 aangerekend, waaraan de Heer Donders eene bladzijde wijdt van zijn 

 vertoog. Toen de Standaardcommissie door toevoeging van twee leden 

 niet meer dezelfde samenstelling had als de speciale Commissie, achtte 

 ik het, als Voorzitter der Standaardcommissie, niet gepast, de speciale 

 Commissie te doen voortbestaan: mijn bedanken had tengevolge dat zij 

 werd opgeheven. 



