( 442 ) 



Kan het, na hetgeen was voorafgegaan, nog wel de vraag 

 zijn, waarom de Regeering dit noodig en nuttig achtte? 



Dit viel voor in Februari 1883. Den 30 s,eQ Maart hield 

 de Heer Donders op Voorzitter te zijn. Thans verklaart hij 

 dat er tusschen beide gebeurtenissen verband is : zijn vrijwillig 

 aftreden een gevolg van het Koninklijk Besluit. Indien 

 hij hierin niet door zijn geheugen wordt bedrogen dan heeft 

 de Heer Donders destijds al het mogelijke, ja het onmogelijke 

 gedaan om dit verband te bedekken. Reeds een jaar te voren 

 verklaarde hij, de herbenoeming nog slechts voor ten hoogste 

 een jaar te willen aannemen. En het was uitsluitend op 

 deze verklariug dat zij zich beriep toen hij den 30 sten Maart 

 1883 voor eene herbenoeming bedankte. 



En wat is nu de oorsprong van al deze beroeringen in 

 den boezem der Akademie. ? Een verschil van meening over 

 de beteekenis en de bestemming van een standaardmeter. 

 Volgens den Oud- Voorzitter is het bewaren hoofdzaak, het 

 wetenschappelijk gebruik daaraan ondergeschikt. Volgens de 

 Standaardcommissie het omgekeerde. Volgens den eerste 

 is de platinairidiummeter een voorwerp dat, even als het 

 uit den hemel gevallen beeld van Pallas Athene, aan de 

 plaats waar het verwijlt zekere wijding geeft, het huis dat 

 het bewaart voor ondergang behoedt: een waar palladium. 

 De Heer Donders betoogt het op alle wijzen. Indien wij 

 meter N°. 19 maar hier hadden gehad, zou er, buiten de 

 Akademie om, geen Koninklijk Besluit genomen zijn. Woor- 

 delijk zegt de Heer Donders: »Beati possidentes »Weest 

 overtuigd, dat in 't bezit alleen der standaarden de invloed 

 der Akademie verzekerd is." Volgens hem heeft hieraan de 

 Eerste Klasse bij de opheffing van het Instituut haar be- 

 houd te danken gehad en hierdoor is het haar gegeven ge- 

 worden de Letterkundige Afdeeling weder in het leven te 

 doen roepen. Immers, de standaarden geven aanleiding tot 

 de vraag om adviezen, de adviezen zijn banden met de 

 Regeering, zij hebben de Akademie gered en zullen haar 

 in het vervolg in stand houden. 



Hoe bestaan dan, kan men vragen, buitenlandsche aka- 



