( 11 ) 



drie eersten in colloïdalen toestand verkeeren en geene 

 samenstelling bezitten, die aan eene chemische formule in 

 eenvoudige verhouding beantwoordt. Geene temperatuur liet 

 zich vinden, waarbij zij onder verlies van water in een be- 

 paald hydraat overgaan, hetwelk binnen bepaalde grenzen 

 van temperatuur standvastig is. Zij verliezen voortdurend 

 water bij stijgende temperatuur. Ook vertoonen zij de eigen- 

 schap om uit oplossingen van zuren, bases, zouten, eene 

 zekere hoeveelheid daarvan in hun hydraatwater te binden, 

 welke hoeveelheid niet alleen van de stoffen zelve afhan- 

 kelijk is, maar ook van de sterkte der oplossing en de tem- 

 peratuur. 



Het hydraat van het Berylloxyd kon uit hare kalische 

 oplossing ook in eenen kristallijnen en tot 200° standvastigen 

 toestand verkregen worden. Het beantwoordde dan aan de 

 formule Be O . H 3 O, en had geen absorbtievermogen voor 

 opgeloste zouten. 



Het bevreemdde mij daarom zeer, toen ik voor korten 

 tijd in eene verhandeling van Grimaux (C. R. 98 p. 1437) 

 de bewering ontmoette, dat het kiezelzuur, hetwelk uit 

 Methylsilicaat door ontleding met water als eene gelei wordt 

 afgescheiden, eerst de samenstelling van normaal kiezelzuur 

 Si (OH) 4 = Si0 2 .2H 3 zou bezitten, en dan allengs zou 

 veranderen en zich polymeriseeren onder verlies van water- 

 moleculen. Grimaux geeft geene analysen ter bevestiging. 

 Ik heb geheel volgens het voorschrift van Grimaux dit 

 kiezelzuur bereid, en als eene zeer dunne gelei verkregen. Na- 

 dat deze stof door uitpersen droog was geworden, bedroeg de 

 hoeveelheid water nog bijna 4 moleculen (Si 2 . 3.5 a4H 2 0) 

 en na lang staan aan de lucht nog bijna 2 moleculen. Zij 

 onderscheidde zich van het kiezelzuur, uit de kalische op- 

 lossing door een zuur afgescheiden, alleen daardoor, dat zij 

 na droging boven zwavelzuur niet weder zooveel water uit 

 eene vochtige ruimte opnam als zij verloren had. In eene 

 droge ruimte of bij 100° hield zij iets meer water terug 

 dan het zooeven genoemde kiezelzuur, namelijk ± l / 3 mo- 

 lecuul, tegen ± l / é molecuul: 



Ik heb haar nog vergeleken met bet kiezelzuur uit chloor- 



