( 12 ) 



silicium door water bereid ; evenzoo eene colloïdale stof. 

 Geen onderscheid in karakter werd waargenomen. 



Er is dus geene reden om aan te nemen dat het kiezel- 

 zuur, hetwelk zich uit methylsilicaat als eene gelei afscheidt, 

 een geheel ander karakter zou bezitten, dan hetgeen uit de 

 kalische oplossing, of uit chloorsilicium wordt verkregen. 



Het scheidt zich evenzeer als een van de gewone chemi- 

 sche verbindingen geheel onderscheiden molecuul-complex met 

 eene zeer groote hoeveelheid water af, welke na uitpersing 

 en droogwording de hoeveelheid, welke aan de formule 

 Si0 3 . 2H 2 beantwoordt, ver overtreft. Het behoort geens- 

 zins tot de hydraten, die — nevens eene zekere standvastig- 

 heid binnen bepaalde temperatuurgrenzen — eene samenstel- 

 ling bezitten, welke door eene chemische formule in eenvoudige 

 verhouding kan uitgedrukt worden. Zulk een hydraat van 

 kiezelzuur is nog niet ontdekt. 



De aluinaarde daarentegen kan in beide toestanden ver- 

 kregen worden. Uit de oplossing van een aluminiumzout 

 wordt colloïdale aluinaarde van zeer verschillende samen- 

 stelling, naar gelang van de sterkte der oplossing en van 

 de temperatuur, verkregen. Maar de aluinaarde, die uit de 

 kalische oplossing door Langzame inwerking van koolzuur 

 wordt verkregen, is het werkelijke normale hydraat. A1 2 3 . 

 3 H 2 O. Bo^nsdorif heeft zulks reeds gevonden in 1832. 

 Op deze waarneming is weinig acht geslagen. Ik heb het 

 herhaalde malen bereid en niet alleen gevonden dat dit 

 hydraat deze samenstelling bezit, maar bovendien dat het 

 is mikrokristallijn, zeer weinig of niet hygroskopisch, stand- 

 vastig tot 160°, en dat het geen absorbtievermogen bezit. Met 

 eene waterige oplossing van K 2 S0 4 geschud, onttrekt het 

 daaraan niets. De colloïdale hydraten van aluinaarde daar- 

 entegen zijn niet standvastig, zijn hygroskopisch, en bezitten 

 een absorbtievermogen ; ik staafde dit laatste voor K 2 S0 4 . 



Het scheen mij van belang om het nieuw ontdekte Ger- 

 maniumoxyd uit dit oogpunt met bovengenoemde hydraten 

 te vergelijken. 



Het Germanium staat tusschen het silicium en het tin. 



Winkler vermeldt dat het oxyd, hetwelk uit GeCl 4 en 



