( 14 ) 



water op, maar zet zich daaruit ook kristallijn anhydrisch 

 af. Het komt dus hierin overeen met het arseniumtrioxyd. 

 Aangezien het koolzuur vele metaaloxyden hydratisch 

 neerslaat uit hunne alkalische oplossing, ware het mogelijk 

 dat op die wijze een hydraat van Ge0 2 te verkrijgen ware. 

 De proefneming leerde, dat op die wijze wel een hydratisch 

 germaniumoxyd wordt neergeslagen, maar colloïdaal. Onder 

 den mikroskoop vertoonde het zich geheel amorph. Het was 

 zeer weinig oplosbaar in water, en hield, zooals aan colloï- 

 dale stoffen eigen is, na ruime uitspoeling met water en 

 uitpersing nog alkali terug. Het had na die bewerking de 

 samenstelling : 



luchtdroog Ge 2 . i/ B Na 2 O . 1.8 H 2 0. 



in droge ruimte. . . . Ge0 2 . 1 / b Na 2 0. 1.0 H 3 0. 



bij 50° onveranderd. 



bij 100° Ge0 2 .V 5 Na 3 0. 0.4 8 H 2 0. 



Boven 100° tot 140° ontleedt het zich zeer langzaam. 



Eerst bij 160° en daarboven wordt het overige water 

 uitgedreven. 



Uit deze samenstelling volgt dus ook dat het hydraat 

 colloïdaal is, en aan geene verbinding in eenvoudige ver- 

 binding beantwoordt. 



Of het germaniumoxyd een echt hydraat kan vormen, 

 blijft alzoo de vraag. Voor het koolzuur en het kiezelzuur 

 zijn de omstandigheden, onder welke het echte hydraat zich 

 kan vormen, nog onbekend. Voor het germaniumoxyd, dat 

 zoo dicht bij het kiezelzuur staat, zal het vermoedelijk niet 

 ligt gelukken die omstandigheden op te sporen. De studie 

 van de hydraten van het tinoxyd, waarvan het echte even- 

 zeer nog niet bereid is, houdt mij bezig. 



— De Heer van der Waals biedt ter plaatsing in de 

 werken van de Akademie aan een opstel van den Heer Jan 

 de Vries, leeraar aan de Hoogere Burgerschool te Kampen, 

 »Over vlakke krommen der 4 de orde, met twee dubbelpunten". 

 Tot rapporteurs over dien arbeid worden door den Voorzit- 

 ter aangewezen de Heeren Schoute en Blerens de Haan. 



