( 23 ) 



van zoo groot belang dat de arbeid zeker de moeite loont. 

 De berekende formulen zijn : 



TABEL IV. 



3 v. m.— 9v. m. 0'.208 sin. (S + 298°) + 0U22 sin. (2 ö -f 259°) 



9 v. m.— 3n. m. 0.115 sin. (fl + 227 ) + 0.258 sin. (2 ö + 260 ) 



3 n. m.— 9n.m. 0.100 sin. (ö -f 115 ) + 0.108 sin. (2 ó + 297 ) 



3 n. m.— 3v. ra. 0.158 sin. (0 + 13 ) + 0-028 sin. (2 + 157 ) 



Er is hier blijkbaar nog eene correctie aan te brengen ; 

 de epoquen toch der enkele perioden verschillen onderling 

 ongeveer 90 graden, hetgeen een bewijs is dat er eene sto- 

 rende enkelvoudige periode bestaat die, voor de verschillende 

 dagtijden, telkens met een phasenverschil van 6 uren op- 

 treedt en die de amplituden der enkele periode veel grooter 

 maakt dan zij in werkelijkheid zijn. De oorzaak hiervan 

 moet de volgende zijn : voor de rangschikking volgens 

 maansuren zijn te Batavia gebruikt de waarnemingen zoo 

 als zij waren opgeteekend in schaaldeelen. Indien dus in 

 deze observaties nog een invloed der maansphasen op den 

 gemiddelden stand was verborgen, zoodanig dat b. v. de 

 declinatie meer westelijk was bij Nieuwe dan bij Volle 

 Maan, dan zou, zooals uit de voor dat doel in Tabel III 

 bijgeschreven maansphasen duidelijk is, deze invloed ver- 

 keerdelijk als een dagelij ksche gang van enkele periode 

 merkbaar worden. Ware er een dubbel periodische invloed 

 der phasen dan zou deze een onderling verschil der epoquen 

 bij de dubbelperiodische formule van 180° veroorzaken: 

 deze periode blijkt echter vrij van zulk een sto renden invloed 

 te zijn. Ten einde deze moeilijkheid te ontgaan zou het 

 noodzakelijk zijn van den aanvang af, niet de waarnemingen 

 zelve, maar de verschillen van deze met de 24 uur gemid- 

 delden volgens de maanuren te rangschikken, in welk geval 

 op afdoende wijze zoowel voor invloed van phasen als voor 

 seculaire variatie gecorrigeerd zou zijn. Voor de nieuwe 

 reeks van aardmagnetische waarnemingen is dit dan ook 

 geschied door de deviaties (in de Observations D genoemd) 

 volgens maansuren te rangschikken; waardoor tegelijkertijd 

 twee bronnen van onnauwkeurigheid zijn vermeden. 



