( 25) 



uur afzonderlijk de maanswerking te berekenen. Zooals 

 reeds werd opgemerkt zijn de gewone staten der rangschik- 

 king volgens maansuren hiertoe slecht geschikt. Bij de 

 bewerking der nieuwe reeks zijn daarom, behalve de gewone 

 staten, ook nog andere aangelegd ; voor deze worden de 

 afwijkingen D. ; die in de Observations Vol. VI en VII 

 nader zijn gedefinieerd en die gecorrigeerd zijn voor moge- 

 lijken invloed van maansphasen, voor seculaire variatie en 

 voor dagelijkschen zonsinvloed, voor elk bepaald zonsuur, 

 volgens den maansleeftijd gerangschikt ; 't geen derhalve 

 met eene rangschikking volgens maansuren overeenkomt. 

 Voor observaties te 12 uur des middags gedaan wordt b. v. 

 onder uur de waarde van D ingeschreven op den datum 

 van nieuwe maan, onder 12 uur de waarde voor den datum 

 van volle maan enz. zoodat de 29 of 30 observaties gedu- 

 rende een synodischen omloopstijd gedaan, aldus over de 

 24 uren van den maansdag verdeeld worden. Deze methode 

 is door den schrijver het eerst toegepast op de magnetische 

 waarnemingen te »den Helder" gedaan en veroorlooft het af- 

 zonderlijk houden van elk daguur; natuurlijk kan eerst na 

 een 20 tal jaren voor elk uur afzonderlijk de maanswerking 

 worden vastgesteld maar combinaties van 3 tot 3 uren zullen 

 reeds na een 6 tal jaren mogelijk zijn en zijn zonder veel 

 moeite uit de aangelegde staten af te leiden. 



Ik stel mij voor binnen korten tijd op deze quaestie 

 terug te komen en dan ook voor de beide andere elementen, 

 de horizontale en vertikale componenten der kracht, waar- 

 voor deze merkwaardige invloed der dagtijden nog niet is 

 onderzocht, de uitkomsten van het onderzoek te kunnen 

 samenstellen. 



Hier moge alleen de opmerking eene plaats vinden dat 

 uit Tabel IV blijkt dat geen invloed van temperatuur de 

 oorzaak dezer werking kan zijn omdat, in dat geval, niet 

 tusschen de tweede en vierde dagtijden, maar tusschen de 

 eerste en tweede het grootste verschil zou gevonden zijn en 

 omdat bezwaarlijk omstreeks zons op- en ondergang de 

 amplitude van gelijke grootte zou kunnen zijn. 



Bleek reeds uit Tabel II hoe weinig de berekende ge- 



