( 29 ) 



§ 5. Van St. Helena, Toronto, de Kaap en Hobarton 

 nl. is door Generaal Sabine deze dagelijksche variatie door 

 de maan veroorzaakt, berekend. Alle deze resultaten geven 

 eenstemmig aan dat deze variaties niet als de overeenkom - 

 stige door de zon veroorzaakte variaties, met het aantal 

 zonnevlekken in amplitude veranderen. 



Evenmin vindt Chambers in Bombay een spoor van ver- 

 andering gedurende den zonnevlekken-cyclus. Broun echter 

 te Trevandrum vond eene zeer duidelijke verandering met 

 de zonnevlekken en eveneens kan te Batavia een invloed 

 van den toestand der zon geconstateerd worden, zij het dan 

 ook in mindere mate dan te Trevandrum. 



Ik heb, ten einde dezen invloed duidelijk te doen uitko- 

 men de dubbele periode berekend voor telkens twee jaren 

 en op deze variaties de BESSEL'sche formulen toegepast. 



TABEL VI. 



Variatie Zonne Variatie Aantal 



maans- vlek- 



dag. ken. 



Juli 1867-Juli 1869 0U16 sin. (2 Ö -f 260°) 38.3 



„ 1868- „ 1870 0.121 sin. (2 $ -f 259 ) 82.8 



„ 1869- „ 1871 0.127 sin. (2 5+261) 119.0 



„ 1872- „ 1874 0.107 sin. (2 fl -f 266 ) 71.0 



„ 1873- ,/ 1875 0.109 sin. (2 9 + 281) 41.6 



Zooals uit dit overzicht blijkt komt het jaar waarin de 

 zonnevlekken het menigvuldigst voorkomen ook overeen met 

 dat waarin de amplitude der mogelijke variatie op een 

 maansdag de grootste is, te gelijkertijd met de grootste da- 

 gelijksche beweging door de zon veroorzaakt en met de 

 som der storingen, echter in veel mindere mate dan het 

 geval is met deze beide laatste verschijnselen. Te Trevan- 

 drum is het verschil grooter ; de verhouding der amplituden 

 gedurende de jaren 1858 — 1862, toen de zonnevlekken een 

 maximum vertoonden, en gedurende de jaren 1854 — 1857. 



zonne- 



storin- 



dag. 



gen. 



1'.45 



103.6 



1.81 



144.8 



2.04 



151.9 



1.30 



132.3 



1.08 



121.4 



