( 33 ) 



indien is uitgemaakt of de gevonden groote afwijkingen die 

 als storingen werden beschouwd wel alle als zoodanig mo- 

 gen worden aangemerkt en of niet vele dier afwijkingen 

 groote, maar regelmatig terugkomende, normale bewegingen 

 zijn door de maan veroorzaakt. Het zou toch niet onmo- 

 gelijk zijn dat storingen niet veroorzaakt werden door min 

 of meer plotseling aangrijpende krachten maar dat op zekere 

 tijden het evenwicht der aardmagnetische krachten min of 

 meer labiel werd; in dat geval zou eene kracht uitgaande 

 van de maan, niet grooter dan gewoonlijk, eene buitenge- 

 woon groote afwijking te weeg kunnen brengen die geheel 

 en al het karakter zou dragen van buitengewoon grooten 

 maansinvloed. Reeds een veertigtal jaren geleden' werd door 

 Aiiiy de meening geopperd dat vele storingen op deze wijze 

 minder aan van buiten ingrijpende krachten dan aan ont- 

 staan van labiel evenwicht binnen de aarde hun oorsprong 

 te danken hadden. Ware dit echter het geval dan zou ook 

 de gewone dagelijksche variatie door de zon veroorzaakt 

 voor de storingen afzonderlijk buitengewoon groot moeten 

 zijn, evenals hier werd gevonden voor de variaties gedurende 

 een maansdag; uit de Tabel 264 in Deel III der Observa- 

 tions waar de dagelijksche variatie wordt gegeven na elimi- 

 natie der storingen blijkt echter dat deze hypothese niet 

 den toets der feiten kan doorstaan. 



Ook de Tabel VII geeft hier omtrent nog weinig licht. 

 In de eerste plaats blijkt uit deze Tabel dat de positieve en 

 negatieve storingen niet gelijkmatig over de maansuren zijn 

 verbreid, maar dat op de uren waarop de maanskracht 

 oostelijk van richting is, de oostelijke, als de maanskracht 

 westelijk gericht is, de westelijke afwijkingen de overhand 

 hebben. Deze werking laat zich dus het best verklaren door 

 aan te nemen dat deze afwijkingen werkelijk in normale, 

 maar groote maanswerkingen haar oorsprong hebben, en in 

 het feit dat de aard der afwijkingen voor noordelijke en 

 zuidelijke zonsdeclinatie volkomen overeenstemt met de da- 

 gelijksche variatie uit alle observaties berekend, vindt deze 

 onderstelling grooten steun. 



Bestond nu deze maansinvloed alleen, dan zouden deze 



VEESL. EN MEDED. AED. NATUURK. 3<le REEKS. DEEL IV. 3 



