( 34 ) 



maansafwijkingen eenvoudig bij de overige storingen ge- 

 voegd zijn en men zou ook noodzakelijk voor de uren van 

 grootste deviatie: 0, 6, 12 en 18 ook een grooter aantal 

 afwijkingen moeten viuden benevens eene grootere totaal- 

 som, zoodanig dat, na correctie voor den gevonden dage- 

 lijkschen gang, er voor elk maansuur een ongeveer gelijk 

 getal en eene ongeveer gelijke som van positieve en nega- 

 tieve storingen overbleef'. Dit is echter niet het geval ; 

 indien men de gemiddelde dagelijksche variaties, zooals deze 

 in de laatste kolom der Tabel VII is gegeven, vermenig- 

 vuldigt met het aantal malen en aftrekt van de sommen 

 der storingen dan blijven de volgende sommen over: 









TABEL IX. 







Maans-uur. 



Maans-uur. 



Maans-uur. 



Maans-uur. 









80'.8 



6 



62'.2 



12 94'.8 



18 



ÏOO'.Ö 



1 



58.7 



7 



77.8 



13 112.8 



19 



116.0 



2 



108.2 



8 



113.6 



14 133.9 



20 



131.3 



3 



197.6 



9 



109.9 



15 142.9 



21 



185.2 



4 



187.1 



10 



108.9 



16 139.0 



22 



146.4 



5 



106.8 



11 



124.5 



17 102.6 



23 



Som. 



100.1 

 2961.7 



Hieruit blijkt dat er behalve een invloed der maansuren, 

 die op de teekens der afwijkingen influenceert en die geheel 

 overeenkomt met den gemiddelden maansinvloed, nog eene 

 tweede werking bestaat, die niet op de teekens maar wel op 

 het aantal en dus ook op de som der afwijkingen haar 

 invloed doet gelden en welke eene sterke vierdubbele periode 

 vertoont, met grootste afwijkingen op de uren 3, 9, 15 en 

 21. Hoe vreemd eene dergelijk sterk uitgedrukte vierdubbele 

 periode ook moge schijnen, voorloopig moet zij als een feit 

 worden aangenomen, dat misschien later eene natuurlijke 

 verklaring zal vinden. 



Ook hier is de periode alleen duidelijk gedurende de 

 maanden van zuidelijke zonsdeclinatie. Bij deze feiten moet 

 niet uit het oog worden verloren dat de storingen voorna- 



