( 180 ) 



midden bracht. Van meer gewicht is het nog, ten toetse te 

 brengen wat hij aanvoerde tegen mijn betoog: dat het 

 onttrekken der Standaarden aan onze Afdeeling zou zijn een 

 onrecht, haar aangedaan, en een handeling, in strijd met 

 hoogere belangen. 



Om het recht der Akademie te vindiceeren, beriep ik mij 

 op de diensten, 75 jaren lang in deze door Instituut en 

 Akademie bewezen. Uit zulke diensten, zoo beweerde ik, 

 worden traditioneele rechten geboren, waarop alleen inbreuk 

 mag worden gemaakt, wanneer belangen van overwegenden 

 aard het eischen. » Rechten"! — zoo sprak de Heer Bosscha, 

 >de Akademie heeft geen ander recht als nuttig te zijn". 

 Dat klinkt als een groot woord, geschikt misschien om in- 

 druk te maken, maar, wel beschouwd, opgaande in be- 

 gripsverwarring. Nuttig te zijn, immers, heet plicht, niet 

 recht, en het is om dien plicht te kunnen vervullen, dat men 

 zijn rechten moet handhaven. Maar de diensten ook, waarop ik 

 die rechten grondde, werden door den Heer Bosscha ontkend : 

 wat Instituut en Akademie gedaan hebben, zou niet waard 

 zijn dat men er zich op verheft. Boven gold zijne kritiek 

 de Akademie en den Heer Stamkart: wij hebben gezien 

 met welk gevolg. Hier is zij tegen het Instituut gericht 

 en lijdt schipbreuk op de jammerlijkste wijze. Men oordeele: 



Het geldt, in de eerste plaats, de eerste tienjarige verifi- 

 catie van de Standaarden van den tweeden rang, in 1829 

 door de Instituut-Commissie in het Trippenhuis bewerkstel- 

 ligd. Zijne kennis daaromtrent ontleent de Heer Bosscha 

 aan het driej aarlij ksch Verslag over 1837/1839 van de 

 Eerste Klasse van het Instituut (afgedrukt in D. VIII der 

 nieuwe verhandelingen). 



Van deze verificatie is in de gedrukte stukken niets anders 

 te vinden dan de verzekering, » dat de Standaarden niet waren 

 > veranderd en er dus geen zwarigheid bestond ze terug te 

 »zenden, ten einde wederom gedurende 10 jaren als Stan- 

 daarden van den 2en rang te worden gebruikt". Nu zou, 

 volgens den Heer Bosscha, in 1837 de adviseur Lipkens 

 tot de wetenschap gekomen zijn, »dat de Standaarden van 

 »den tweé|en rang bij het Ministerie van Binnenlandsche 



