( 181 ) 



» Zaken, bij de Provinciale Staten en bij 's Rijks Munt geen 

 » vertrouwen gedoogen". Lipkkns zou daarom aan de Regee- 

 ring hebben voorgesteld, de Standaarden op nieuw te verge- 

 lijken en daartoe de Standaarden van den l eu rang, bij het 

 Instituut berustende, te ontzegelen. En de Heer Bosscha 

 deelt ons mede, dat daarop een Koninklijk Besluit is gevolgd, 

 buiten medewerking van het Instituut genomen, en bepa- 

 lende »dat de verificaties", zoo drukt hij zich uit, » door het 

 » Instituut verricht, zouden worden overgedaan \ Nu zou, 

 altijd volgens den Heer Bosscha, het vervolg van het ge- 

 noemde verslag een eigenaardig licht op dit voorval werpen 

 in deze woorden : » bij art. 2 van 's Konings Besluit de eerste 

 » Klasse zuordende uitgenoodigd, om twee of meer leden uit haar 

 2> midden te committeer en, ten einde des verkiezende bij het be- 

 » doelde onderzoek tegenwoordig te zijn, is dezelve daardoor 

 » eeniger mate in die werkzaamheden betrokken geworden en in 

 »de verplichting gebracht van het voorgevallene verslag te 

 »doen\ En de Heer Bosscha gaat voort: »Dit was inder- 

 »daad geen aangename taak: want de l e klasse was nu in 

 »de noodzakelijkheid gebracht zelve te verklaren, dat de 

 »door haar vroeger beproefde Standaards van den 2en rang 

 »te veel verschilden van de Standaards des Nederlandschen 

 »ponds, om als zoodanig te blijven gelden". 



Schijnt dit alles niet uiterst compromettant voor het 

 Instituut ? 



Gelukkig is het onwaar van het begin tot het einde. 



Vangen wij aan met het einde. De Heer Bosscha „zou 

 zooveel mogelijk woordelijk aanhalen": 't was zeker, om 

 den lezer in staat te stellen, zelfstandig te oordeelen. Maar 

 zie, hij schrijft ééne zinsnede over en laat eene tweede weg, 

 die zou belet hebben aan de eerste een valsche* verklaring 

 te geven. Op die eerste boven cursief gedrukte volgt, na- 

 melijk, in het verslag : » Zij zal echter den lezer niet ver- 

 » moeien met een breede ontwikkeling van hetgeen een onafge- 

 »broken arbeid van tien volle dagen heeft opgeleverd". Men 

 ziet: er is geen sprake van een onaangename taak: met de 

 woorden — in de verplichting gebracht — heeft de verslag- 

 gever geen ander doel, dan zich te verontschuldigen bij den 



