( 185 ) 



Die kritiek schrikt den Heer Dondeks niet af te zeggen en 

 te herhalen: »met voldoening mogen wij op de bemoeiin- 

 »gen van het Koninklijk Nederlandsch Instituut, gevolgd 

 »door die der Koninklijke Akademie over dit tijdvak van 

 »meer dan zestig jaren terugzien". En zij weerhoudt hem 

 niet, »de vergelijkingen met de Standaarden in het belang 

 »der wetenschap voor de Akademie te vindiceeren en te 

 »eischen, dat daarop het licht schijne der Akademie". Een 

 feit is het, en een feit van groote beteekenis, dat de Aka- 

 demie de beste krachten van Nederland aan zich weet te 

 verbinden. Maar wat is gebleken »van de feiten, wier on- 

 verbiddelijke logica", volgens den Heer Bosscha, met die 

 verzekering spotten zou ! 



Omtrent de tienjaar lij ksche verificatie van 1829 heb ik 

 verder niets gevonden buiten het Rapport, waaruit de boven- 

 aangehaalde woorden zijn overgenomen. Maar het feit, dat 

 Geruit Moll tot de leden der Commissie behoorde, heeft 

 beteekenis. Wie kennis maakt met zijne boven geciteerde 

 Verhandeling, zal niet gelooven, dat die verificatie zoo opper- 

 vlakkig geschiedde als het Rapport kon doen vermoeden. Blijk- 

 baar is de schrandere geleerde, na de bij die verificatie op- 

 gedane ervaring, terstond aan het werk getogen : zijn ver- 

 handeling verscheen in 1831. Moll was niet alleen een 

 schrander, maar ook een zeer betrouwbaar en omzichtig 

 man. Voor den twijfel, dien hij uitsprak omtrent de gelijk- 

 heid der » authentieke" Kilogrammen van van Swinden, van 

 Aeneae en van het Instituut, alle te gelijk uit Parijs over- 

 gebracht, heeft hij zeker zijne gronden gehad. Zou de uit- 

 drukking in het Verslag der Commissie van 1829, »dat de 

 » Standaarden van den tweeden rang niet veranderd waren", 

 ook kunnen beteekenen, dat ze onderling voldoende overeen- 

 kwamen, maar van dat van het Instituut verschilden? In 

 de door Moll nagelaten papieren had men wellicht de aan- 

 teekeningen kunnen vinden over de verificatie, die ik in het 

 Archief van het Instituut te vergeefs heb gezocht. 



De Heer Bosscha schijnt het Instituut ook de eer niet 

 te gunnen van zijne rapporten, in zake de invoering van het 



