( 246 ) 



weder resulterende (n — 2)-hoeken (a' i') of (a") enz., en m 

 het algemeen op alle nog verdere lagere veelhoeken waar- 

 door de resulterende vergelijkingen opvolgend worden afge- 

 beeld, geeft tevens juist den sleutel ter verklaring van de boven 

 vermelde identiteit der projectie- en der eliminatie-methode. 

 Meer in het bijzonder overgaande tot de toepassing van 

 dien regel op het geval van de zoo straks voluitgeschre- 

 ven en reeds door projectie behandelde vier vergelijkingen 

 (a), (6), (c) en (cZ), stellen wij hare drie resulterenden van 

 de eerste orde, komende door # 4 te elimineren tusschen (d) 

 en opvolgend ieder der voorgaanden, voor door: 



a\ a\ + a' 2 ff 2 -f- «' 3 <r 3 = A', . . (a d) = (a') 

 h\ è l + b'o *z + y 8 *8 = B\ . . (b d) = (6') 

 c'j a-j + c' 2 ;r 2 + c' 3 <r 8 = C" ; . . (c d) — (c') 



verder de twee resulterenden van de tweede orde, komende 

 door nu weder ^ 3 te elimineren tusschen (c') en ieder der 

 beide voorgaanden, door : 



«Vi +«Vs = ^". (aV) = (a") 



b"i*i +V 9 M % =JBf-; (&'«')=(&") 



eindelijk de enkele resulterende van de derde orde, te vin- 

 den door nogmaals .r 2 te elimineren tusschen deze (b") en (a"), 

 door: 



a'Vi = ^'"; (a" b") = (a'") 



terwijl wij ook de notatie voor de hoekpunten der bijbe- 

 hoorende resulterende drie driehoeken, twee tweehoeken en 

 één éénhoek in verband hiermede en met de notatie voor 

 de gegeven vier vierhoeken regelen door bijv. 



Al All A'll 



O «'!=-, Oa\=- Oa"\=~ 

 a 1 a 1 a 1 



te nemen en evenzoo voor de overigen. Dit doende, kun- 

 nen wij bij de tegenwoordige handelwijze het schema voor 

 de bepaling van het hoofdwortelpunt X van onze vier ge- 

 geven vergelijkingen (a), (6), (c), (d) in allen deele onver- 



