EEN EN ANDER OVEE CONSTANTIJN HUYGENS 



ALS BEMINNAAR DER STELLIGE WETENSCHAPPEN 



EN ZIJNE BETREKKING TOT DESCARTES. 



DOOR 



D. J. KORTEWEG, 



Het is algemeen bekend hoe onze dichter Constantijn 

 Hüygens bij zijne vele overige voortreffelijke eigenschappen 

 eene groote belangstelling voor de stellige wetenschappen 

 bezat en met vele wis- en natuurkundigen zijner dagen in 

 betrekking stond. Zoo ziet men hem, toen hij als jeugdig 

 gezantschapssecretaris in 1621 en 1622 Engeland bezocht, 

 in druk verkeer treden met Cornelis Drebbel, den man, 

 die zijn opgang aan het hof van Jacobus te danken had 

 aan »de scherpzinnige niewigheden en natuurlijke geheimen" 

 welke hij den hovelingen toonde, en een tien- of vijftiental 

 jaren later staat hij in correspondentie met Descartes en 

 pater Mersenne, met Diodati, Galileï's vriend, met Wen- 

 delintjs, met Golius en Hortensius, de vertegenwoordigers 

 der wiskunde aan de Universiteiten van Leiden en Amster- 

 dam, en vinden wij sporen van persoonlijken omgang met 

 den jongen van Schooten later den vriend en leermeester 

 van Christiaan Huygens, met Pollotto een militair ingenieur 

 in Staatschen dienst, als wiskundige hoog bij Descartes 

 aangeschreven en met Albert Girard*), wiens groote gaven 



*) Handschriften N°. 45, N°. 111 (latijnsche brieven) voorhanden op 



