( 254 ) 



hij toont te waardeeren als hij Golius, zoo even tot Hoog- 

 leeraar te Leiden benoemd, samenwerking met Girard aan- 

 beveelt. 



Al moge het nu waar zijn, dat Constantijn Huygens tot 

 den vooruitgang der wis- en natuurkundige wetenschap — 

 althans direkt — niets heeft bijgedragen, zoo verdient toch 

 bij een persoon als hij, de vraag hoeverre zijne kennis in 

 deze richting ging en van welken aard zijne betrekkingen 

 met de wis- en natuurkundigen zijner dagen waren, onze 

 volle belangstelling en dit te eer als men bedenkt hoe 

 Constantijn's voorliefde stellig van invloed geweest is op de 

 ontwikkeling van zijn zoon Christiaan, terwijl zijne betrek- 

 king tot mannen, die op het gebied der natuurwetenschap- 

 pen den toon aangaven, Christiaans talent reeds vroeg 

 bekend deed worden en hem de kostelijkste relaties ver- 

 schafte. 



Het rijke materiaal van handschriften betrekkelijk de 

 familie Huygens op het Trippenhuis voorhanden en met 

 behulp van registers en catalogi door Mr. D. Hooft, Boot 

 en Jorissen gemakkelijk toegankelijk gemaakt, maar nog 

 slechts spaarzaam gebruikt, biedt ons vele gegevens "*) ter be- 

 antwoording dier vraag en wat in de volgende regelen zal 

 worden medegedeeld is voor een groot gedeelte daaruit ge- 

 put. Vooral de correspondentie met Descartes is belang- 

 rijk en gaf zelfs aanleiding de lijst der werken van Descartes 

 te kunnen vermeerderen met een geschrift, waarvan hij — 



het Trippenhuis. Brief van 19 Dec. 1629 : i/Aliquid mecum nuper circa 

 theoriam istam (de theorie der lichtbreking) communicavit vir dtipendus 

 Albertus Girardus", elc. In Huygens dagboek (uitgegeven als bijlage 

 van Oud-Eolland, 3 e Jaargang) vinden wij op 9 Dec. 1632 aangeteekend : 

 yObit, hen! Albus Girardus, vir incomparabilis" . Met aanteekeningen, 

 welke niet op familieleden betrekking hebben, is Huygens aldaar niet 

 kwistig. 



*) Na zekeren leeftijd worden die gegevens schaars. Gedeeltelijk kan- 

 nen zij worden aangevuld uit de correspondentie met zijn zoon Christiaan. 

 Zoo blijkt dat diens kennismaking in 1657 met Slusius door zijne be- 

 middeling tot stand is gekomen. Tevens schijnt het echter dat de stel- 

 lige wetenschappen met het klimmen der jaren meer en meer uit Con- 

 stantijn's gedachtenkring geweken zijn. 



