( 255 ) 



zoo wij ook al de oorspronkelijke redactie van zijne hand 

 niet bezitten — toch, zooals het daar ligt, als de geestelijke 

 vader moet worden beschouwd. 



Omtrent zijne eerste kennismaking met de wiskunde heeft 

 Htjygens zelf ons in zijne » Sermones" *) mededeelingen ge- 

 daan, die eenigzins aangevuld kunnen worden met behulp 

 eener — spoedig afgebroken — eigen levensbeschrijving in 

 handschrift op het Trippenhuis aanwezig f). Daaruit blijkt 

 dat Clotius, de schoonzoon van Ltjdolf van Ceulen, slechts 

 enkele maanden Constantijns leermeester bleef §). Groot 

 was de sympathie van leermeester en leerling voor elkander. 



*) Volgens Loosjes' vertaling; 



Schoon 't ongehoorzaamheid aan 's vaders wil moog schijnen 



'K bedroog hem door een list. nogtans der beste soort, 



Mijn geest die sedert lang door wiskunst werd bekoord, 



Wijdde aan die wetenschap mijne uitgezuinigdc uren. 



Zij was het kaartspel dat mijn driften kon ontvuren, 



Zij was 't verkeerbond, zij de kaatsbaan die ik zocht, 



Zij was de teerling, waar mijn hart aan was verknocht. 



O ja! geen dobbelaar kan meer met ziel en zinnen 



't Onedel schandlijk spel, dan ik de wiskunst minnen. 



Wat uren heb ik niet ontwoekerd aan den nacht, 



Ontknibbeld aan den slaap als offer haar gebracht 



En 'k leerde in luttel tij ds haar kennen en doorgronden ; 



Doch ik had minder snel het spoor daartoe gevonden 



Had mij niet Clotius, om schranderheid geëerd, 



Mij d'eerste gronden van de rekenkunst geleerd. 



Hij gaf mij denkbeeld van de waarde der getallen. 



De meetkunst — zonder hem — waar mij te zwaar gevallen, 



In koopmansrekeniug was mij 's mans onderricht 



Eenvoudig, juist en klaar, een helder stralend licht. 



'K werd in de boekhoudkunst door hem ook onderwezen 



En 'k leerde 't koopgeheim van 'sAmstels beurs dus lezen. 



Mijn lieve vader nam mij toen niet euvel af 



Het heimelijk bezoek, dat 'k vaak Euclides gaf. 



O ja ik had bijna zijn lofspraak ondervonden 



Omdat ik zijn bevel, had op die wijs geschonden. 



f) In Handschrift N°. 48, aldaar onder den titel: Vita. 



§) Te beginnen met 12 October 1609 (Dagboek, p. 8). Constantijn 

 was dus dertien jaar, 



