( 257 ) 



er blijkt toch ook uit dat hij in hare techniek niet verre 

 gevorderd was, indien althans — wat vorm en inhoud ver- 

 moeden doen — de aanteekeningen ter eigen oefening waren 

 opgesteld. 



Het is dan ook zeker niet de wiskunde op zich zelven, 

 die Gonst antijn op mannelijken leeftijd het meest heeft 

 aangetrokken. Hij stelt haar daarom zoo hoog, omdat hij 

 inziet hoezeer de vooruitgang der natuurwetenschappen van 

 haar afhankelijk is, Voorloopig is het de dioptrica »nobi- 

 lissima pars matheeeos" *), die hem de meeste belangstelling 

 inboezemt. Als Golius in 1629 als opvolger van Snellius 

 het hoogleeraarschap te Leiden aanvaard, vermaant hij hem f) 

 toch vooral zich op deze wetenschap toe te leggen. »De 

 gevolgen der brekingswet" — 'zoo voegt hij hem toe — 

 »zijn nog door niemand voldoende uitgewerkt. Hoe ijverig 

 men in Italië ook met beloften is, men zal daar niets ver- 

 richten van zooveel belang dat gij het ook niet zoudt kun- 

 nen. Albeet Girard deelde mij een en ander mede wat 

 een goed handvat zou kunnen opleveren. Hem is het uit- 

 sluitend om de toepassing der brekingswet te doen, ik zoude 

 ook willen weten welke physische oorzaak er achter zit" §). 



De raad was stellig goed, al was Golius de man niet 

 er het rechte profijt van te trekken. Toch bleef zij niet 



*) Handschrift. N°. 4é en 45 {Latijnsche brieven). Brief N°. 224 aan 

 IlORTENSIUS, 29 Oct. 1655. 



f) Latijnsche brieven, Brief N°. 111 aan Golius van 19 Dec. 1629: 

 Hortari deinde libet, ut quando nunc rei mathematica e etiam ex officio 

 vacas, ejus qua e de radio refracto est, partem nemini satis cxcultam, serio 

 tibi commendotam esse patiaris. 



§) . . . At nudis re/ractionum increme?itis ac horum proportionibus incu- 

 buerat. Ego vero etiam aliquid Mc physici requiro, et de causarum causis 

 mihi ab origine satisferi velim . . . Ook reeds Juli 1629, Brief N". 102 

 schreef Huygens aan Golius naar aanleiding van een werk van Schei- 

 neb,: nitis prolixe docet, sed me solertia hominis et errori inveterato destru- 

 endo düigentia summa capit. Nam, ut mutto me nosti redius, hallucinamur 

 hactemts ed parte Maiheseos maxime, quae de visione est et frustra quis 

 pervadere lias tenebras tentet, cui re/ractionum ratio absolutissima non 

 constet. 



VEKST.. EN MEDEl) AFI). NATUURK. 3de REEKS. DEEL IV. 17 



