(443 ) 



nen 10 a 20 secunden duidelijk te worden en wel altijd 

 het eerst onmiddellijk aan de oppervlakte der cel, vanwaar 

 zij zich allengs verder in de vloeistof uitbreidt. Er treedt 

 dus vrije zuurstof uit den celwand naar buiten. In 't duister 

 keert de haemoglobineband allengs terug. Dikwijls is hij 

 in de onmiddellijke nabijheid der cel reeds weder duidelijk, 

 terwijl op eenigen afstand nog de beide banden van den 

 O-hgb zichtbaar zijn: een zeer aanschouwelijk bewijs, dat 

 de groene cellen in het duister zuurstof verbruiken en wel 

 meer dan het bloed zelf. 



De scherpte en het althans betrekkelijk lang onveran- 

 derd blijven der grens van veneuse en arterieele kleur, ook 

 bij eenigszins gewijzigde verlichting, deden hopen, dat de 

 methode bijzonder geschikt zoude zijn om het ongelijk effect 

 der verschillende stralen van het spectrum op de O-uit- 

 scheiding onmiddellijk aanschouwelijk te maken. Die ver- 

 wachting werd niet beschaamd. 



Spreker projicieerde op een onder 't dekglas in veneus 

 bloed geplaatsten Spirogyradraad een spectrum van ongeveer 

 1 cM. lengte, afkomstig van een SüGG'schen gasbrander van 

 omstreeks 50 kaarsen lichtsterkte. Na 15 minuten was er 

 een duidelijk effect zichtbaar : de grenslijn tusschen arterieele 

 en veneuse kleur begon op die plaats van den draad, die 

 in 't uiterste zichtbare rood had gelegen, zich van den draad 

 als van een abscis te verheffen, bereikte haar grootsten 

 afstand (omstreeks 1 mM.) reeds in het rood, ongeveer bij 

 C, en daalde van hier vrij spoedig, totdat zij in 't begin 

 van 't groen den draad weder bereikte. 



In het spectrum van direct zonlicht kon spreker wegens 

 den aanhoudend bewolkten hemel nog slechts zeer weinige 

 proeven nemen. Toch heeft hij reeds met volkomen dui- 

 delijkheid kunnen vaststellen, dat de meer breekbare stralen 

 hier relatief sterker werken dan in gaslicht. Het maximum 

 lag bij het gebruik van Spirogyra, bij niet te groote spieet- 

 wijdte, steeds ongeveer in 't midden van 't zichtbare rood, niet 

 in 't oranje of geel. Zeer zwak, nooit sterker dan in 't 

 blauwgroen of blauw, was het effect in 't groen tusschen 

 D en E. Tweemaal was er duidelijk een tweede, kleiner 



