( 16) 



de § van den »Algemeene regel voor enz.", waar de bere- 

 kening een beslissing geeft. 



De eer van de gelukkige keuze voor de krommen, die in 

 dit geval de wortels der vergelijking bepalen, komt toe aan 

 B. Peirce. Althans in zijn werk A system of Analytic Me- 

 chanics past hij de graphische methode toe ; en hoewel zijn 

 onbekendheid met banen met asymptotische binnen- en bui- 

 tencirkels een leemte veroorzaakt in zijne toepassing, zijn 

 toch de uitkomsten door hem gevonden zoo verrassend een- 

 voudig, dat ze mij aanspoorden een poging aan te wenden 

 om die leemte aan te vullen. 



II. De potentiaalkromme en de sectorlijn. 

 1. Stellen we in de formule (6) van (A. B. § 2), nl. 

 •» = l r^ + j' 



|ffl=ir '»H ƒ z dr: 



! 

 I 



F dr = £/, 



C 2 

 ~dr= F, 



dan gaat ze over in 



lf» = *r »+ V ~V+ U-U , 

 of ook, omdat 



2r 3 

 is, in 



|r' a = U-(V+ £/ -èV)- 



Omdat de eerste voorwaarde voor de mogelijkheid der 

 beweging is, dat r' 2 geen negatieve waarden mag hebben, 



