( 19 ) 



entegen zullen die deelen der potentiaalkromme, welke hunne 

 holle zijde naar de ordinaten-as keeren, de afstanden aange- 

 ven, voor welke Fr 3 een afnemende functie van r is. Elk 

 buigpunt der potentiaalkromme geeft een afstand, voor wel- 

 ken Fr 3 een maximum- of minimumwaarde bereikt. 



Deze eigenschappen laten zich op de volgende wijze in 

 woorden brengen, als wij gebruik maken van de benamin- 

 gen, die Prof. Koeteweg in zijn Verhandeling gebruikt*): 



In een afstooting sgebied is de potentiaalkromme dalende bij 

 toenemende abscissen. 



In een stabiliteitsgebied heeft de potentiaalkromme haar 

 bolle, in een instabiliteit sgebied haar holle zijde naar de 

 positieve ordinaten-as gekeerd,- Elk buigpunt in een stijgend 

 deel wijst de grens aan tusschen een stabiliteits- en instabili- 

 teits-gebied. 



In een omgekeerde derdemachts- gebied is de potentiaalkromme 

 een rechte lijn. 



Is dus de potentiaalkromme geteekend, dan zal ze de 

 verschillende soorten van gebied aangeven, waaruit het be- 

 wegingsveld bestaat. 



Is bovenstaande kromme de potentiaalkromme voor zekere 

 krachtenwet, dan zal rondom het centrum tot op een af- 

 stand, aangegeven door het punt A, een stabiliteitsgebied 

 gelegen zijn. Daarop volgen in volgorde naar de oneindige 

 ruimte een instabileitsgebied A B, een afstooting sgebied B C, 

 een stabiliteitsgebied CD, een instabiliteitsgebied DE, een 

 stabiliteitsgebied E F, en eindelijk een instabiliteitsgebied F O. 



*) Korteweg § 3. Het gebied, waar de kracht af dooiende werkt, heet 

 een afstooting sg ebied ; waar ze aantrekkende is, een stabiliteitsgebied in- 

 geval Fr z een wassende, een instabiliteitsgebied als Fr z een afnemende 

 functie van r is. Is Fr* standvastig, dan heet het gebied een omgekeerde 

 der demachts-g ebied. 



2* 



