( 122 ) 



Wat vooreerst de homologie betreft tusschen de spectraal- 

 lijnen van verschillende elementen, merkte Mascart op, dat 

 de zes hoofdlijnen van natrium alle dubbel zijn, terwijl hij 

 in het magnesium bij het groen en ultra-violet dergelijke 

 groepen vond ; hij meende hier geen toevalligheid te moeten 

 zien en die groepen van overeenkomstige lijnen te moeten 

 vergelijken met boventonen. 



Het uitvoerigst hield omstreeks 1869 Lecoq, de Boisbau- 

 dran zich met dit onderwerp bezig ; in drie mededeeJingen 

 aan de Fransche Akademie ontwikkelt bij eene moleculaire 

 theorie, die van de spectraallijnen rekenschap moet geven, 

 doch van vrij willekeurige onderstellingen uitgaat. Van 

 meer gewicht zijn zijne waarnemingen en opmerkingen om- 

 trent de spectra van kalium- en rubidium-chloruur, tusschen 

 wier spectraallijnen hij verband opmaakt. 



Later hield Oiamician zich met het zoeken naar homo- 

 logieën bezig ; hij is echter op het punt van de alkalische 

 metalen het niet eens met zijn voorganger; de metalen der 

 alkalische aarden brengen hem in strijd met zich zelven. 



Van meer belang zijn de resultaten van Cornu, die, nadat 

 hij in 1871 had opgemerkt, dat niet alle spectraallijnen, 

 afkomstig van eene gloeiende dampmassa van een of ander 

 metaal, gelijk omgekeerd worden, in 1885 op dit ontwerp 

 terugkwam en opmerkte, dat de lijngroepen, welke zich 

 regelmatig herhalen, juist tot de spontaan omkeerbare lijnen 

 behooren. Zij worden aan de meest breekbare zijde het 

 dichtst bij elkander gevonden en nemen in die richting aan 

 intensiteit af. 



Cornu toonde aan, dat de door Huggins in het spectrum 

 der witte sterren gevonden lijnen tot waterstof behooren en 

 komt tot het besluit, dat in de spectra der metalen zekere 

 reeksen van spontaan omkeerbare lijnen vrij wel dezelfde 

 wetten volgen als de waterstoflijnen, zoodat de wijze van 

 verdeeling over het spectrum door eene zelfde functie, de 

 »function hydrogénique" zou uitgedrukt kunnen worden. 



Van veel belang is eindelijk eene verhandeling van Grün- 

 wald die in 1887 in de Astron. Nachrichten verscheen. Hij 

 hield zich met de spectra van waterstof en waterdamp bezig 



