( 123 ) 



en heeft op grond van voorloopige resultaten eene reeks 

 van golflengten opgemaakt, die in het spectrum van water- 

 damp zouden moeten voorkomen, maar nog niet waarge- 

 nomen waren, en die werkelijk later gevonden zijn. GrÜnwald 

 heeft aan zijne onderzoekingen eene theorie vastgeknoopt, 

 omtrent de chemische structuur der elementen waterstof en 

 zuurstof. 



Andere natuurkundigen hebben getracht eene betrekking 

 te vinden tusschen de spectraallijnen van een zelfde element. 

 Men tracht aan te toonen, dat de verschillende lijnen har- 

 monisch tot eene zekere grondlijn zijn, analoog met de 

 harmonische tonen, door eene snaar of orgelpijp voortge- 

 bracht. In 1871 werd door Stoney zelfs betoogd, dateene 

 dergelijke harmonische betrekking moet bestaan: daar toch 

 de ather-verstoringen (die gewoonlijk als de oorzaken der 

 spectraallijnen beschouwd worden) periodisch zijn, mag de 

 aether-beweging als de superpositie van enkelvoudige tril- 

 lende bewegingen worden aangezien, wier perioden, inge- 

 volge het theorema van Fourier, aan de harmonische reeks 

 voldoen. In tusschen geldt deze redeneering slechts als de 

 enkelvoudige trillingstijden, waaruit de zamengestelde be- 

 weging bestaat, onderling meetbaar zijn, en dit schijnt niet 

 noodwendig. Men kan echter van de meening uitgaan, dat 

 tusschen de lijnen van elk spectrum eene harmonische be- 

 trekking bestaat. Stoney vindt, dat de drie bekende wa- 

 terstofiijnen de 20 e , 27 e en 32 e harmonische boventoon van 

 eene zelfde grondlijn zijn. 



De lijn H, door Huggins in het spectrum der witte ster- 

 ren gevonden, verhoudt zich tot de bekende waterstoflijn 

 nabij G, als de 35 e tot de 32 e harmonische bo venlijn. 



Om zijne theorie verder te toetsen, heeft Stoney met Rey- 

 nolds een onderzoek ingesteld omtrent het absorptiespectrum 

 van damp van chromylchloruur ; zij bepaalden de golflengten 

 voor 32 spectraallijnen en vonden voor het verschil tusschen 

 de trillingsgetallen van twee achtervolgende lijnen steeds 

 een zelfde getal ; een zeer opvallend resultaat. 



Schuster maakte in 1879 eene bijzondere studie van het 

 ijzerspectrum ; 7 lijnen kunnen beschouwd worden als bo- 



