( 125 ) 



Daarom schijnt den schrijver de tweede weg beter, dat men 

 uitgaat van eene of andere hypothese en nagaat of zij in 

 overeenstemming is met hetgeen de waarneming omtrent de 

 spectraallijnen leert. Deze weg vordert echter zeer veel 

 arbeid. 



De eenvoudigste hypothese is, dat er tusschen de lijnen 

 van hetzelfde spectrum harmonische verhoudingen bestaan. 

 Alleen vaor het ijzerspectrum moest Schuster, die haar toe- 

 paste, 20000 quotiënten berekenen. 



Het vormen eener voldoende hypothese is verder moeilijk 

 genoeg ; die omtrent de harmonische verhoudingen der spec- 

 traallijnen schijnt niet rationeel ; omtrent de zamenstelling 

 der atomen laat zich evenmin a priori iets vaststellen. Van 

 belang is misschien, in verband met eene door Zöllner ge- 

 maakte opmerking, de formule van Wilhelm Weber voor 

 de potentiaal van twee electrische deeltjes; zij kan als uit- 

 gangspunt dienen en zou wel resultaten beloven, zoo niet 

 het onderzoek van Schuster bewezen had, dat de analogie 

 der vibratorische beweging der atomen met de trillende be- 

 weging van een electrisch atomenpaar onwaarschijnlijk is 

 en dat men in elk geval de moleculen uit een groot aantal 

 electrische atomen zou moeten opbouwen. 



Door te onderstellen, dat de atomen elastische bollen zijn 

 of liever kernen met aetherhulsels omgeven, heeft men ge- 

 tracht, doch te vergeefs, de verschijnselen der spectraallijnen 

 te verklaren. Veel verwachting gaf eindelijk de vortex 

 theoiie van Thomson; verschillende gronden beletten evenwel 

 den schrijver die verwachting te deelen. 



Schrijver wijst nu een geheel nieuwen weg aan, langs 

 welken men, zonder den oorsprong der spectraallijnen geheel 

 te kennen, toch een verband tusschen de verschillende lijnen 

 op het spoor kan komen. 



Het valt hem vooral op, dat het aantal spectraallijnen 

 zoo groot is, en de verschillende lijnen zoozeer in intensi- 

 teit kunnen uiteenloopen. Hij vraagt daarom, of in een 

 lineair spectrum niet de analogen aanwezig zijn van de 

 combinatie-tonen, allereerst de verschil- en somtonen volgens 

 Helmholtz ; zulks is niet onwaarschijnlijk, wanneer van een 



