OVER DE 

 KWANTITATIEVE BEPALING VAN RAFFINOSE. 



DOOR 



Dr. J. W. GUNNING. 



Het is bekend, dat de fiscus in de landen, waar van de 

 suiker accijns wordt geheven, het polarisatiewerktuig aan- 

 wendt om het bedrag daarvan te bepalen; evenzeer, dat de 

 uitkomsten van het onderzoek met dit werktuig (de polari- 

 satiepercenten) daartoe in den regel niet ongecorrigeerd wor- 

 den aangewend (gelijk gesteld met de saccharosepercenten). 

 Meestal worden correctiën voor de invertsuiker en voor de 

 zouten aangebracht. Voor de beetwortelsuiker heeft alleen 

 de laatste beteekenis, de eerste niet, daar dat artikel in den 

 regel vrij van invertsuiker is. 



In den laatsten tijd wordt door sommigen nog eene 

 andere correctie geeischt, namelijk voor de raffinose *). Dit 

 bestanddeel verhoogt de rechtsdraaing der suikers of andere 



*) Tegenwoordig is vrij algemeen aangenomen, dat raffinose een normaal 

 bestanddeel van den beetwortel is, niet een product der fabrieksbewerkin- 

 gen. De omstandigheid, dat zij, hoewel op zich zelve zeer goed kristalliseer- 

 baar en minder oplosbaar in water dan saccharose, zich uit eene saccha- 

 rosehoudende vloeistof moeilijk afscheidt, was oorzaak, dat zij tot dusver 

 in de moederloog der fabrieken, in de mei assen, onopgemerkt terugbleef. 

 Uit sterk daarmede belaste meiassen zet zij zich soms bij aanzienlijke 

 koude af, en zoo is de raffinose het eerst ontdekt (Loiseau 1876 Compt. rend. 

 82. p. 1058). — De verwerking van meiassen door praecipitatie daaruit van 

 de saccharose heeft later de algemeene aandacht op haar gevestigd en 

 tegenwoordig kan bij het onderzoek van elk product der suikerfabriekatie 

 de vraag naar hare aanwezigheid oprijzen. 



