( 182 ) 



heid overtreffen. Bij het concentreeren van deze laatste moet 

 er dus tegen gewaakt worden dat die niet-suikerbestanddee- 

 len met de raffinose medegaan. 



Ziedaar de hoofdlijnen waarlangs het onderzoek in onze 

 Suikerlaboratoria zich heeft bewogen. 



Wat het concentreeren van de raffinose aangaat, Scheibler 

 zelf heeft daartoe den weg gewezen, door de aandacht te 

 vestigen op het groote verschil in oplossend vermogen voor 

 saccharose en raffinose, dat aan methylalcohol eigen is. Zie- 

 hier bepalingen van den Heer Alberda, die dit punt in het 

 licht stellen. 



100 cM 3 methylalcohol van de aangewezen sterkte (in 

 volumenprocenten) lossen bij 15° van saccharose en van 

 raffinose (deze laatste in gekristalliseerden, waterhoudenden 

 staat) de volgende hoeveelheden op: 



Sterkte. 



Saccharose 



Raffinose 



100 pCt. 



0.3 gram. 



10.2 gram 



95 » 





7.5 » 



90 » 



0.6 » 



2.4 » 



85 » 





1.8 » 



80 » 



3.8 > 



1.8 » 



60 » 





2.8 » 



20 » 





5.0 » 



Het eigenaardig dalen en weder rijzen van het oplossend 



*) Wegens de kostbaarheid van methylalcohol kan ook houtgeest (een 

 aceton-, allylverbindingen en dusgenaamde houtoliën bevattende methyl- 

 alcohol) voor dit doel in aanmerking komen. Daarom laat ik een tweede 

 tafeltje van den Heer Alberda volgen, daarop betrekking hebbende: 





Sterkte 





Saccharose 



Raffinose 





watervrij 





0.42 gram 



3.10 gram 



Let 



5 pCt. water (in vol.) 





1.80 , 



* 



10 „ 



n 



2.25 „ 



0.83 „ 



ii 



15 * 



ii 





0.75 , 



K 



20 , 



ii 



5.20 



0.90 



„ 



40 // 



V 





1.90 » 



H 



80 , 









4.00 



