(219) 



(aj b 2 ) (&! c 4 ) (a s ei) 



(a 2 6j) (64 ei) (a l c 3 ) 



(a 3 6 4 ) (& 2 c 3 ) (cr 2 c 4 ) 



(a 4 b 3 ) (b 2 c 4 ) (a 2 c 3) 



(aj 64) (&i c 8 ) (a 2 cj 



(«4 &i) (6g C 2 ) (a x C 2 ) 



(a 2 6 3 ) (6 4 c 2 ) («4 Cg) 



(a 3 6 2 ) (64 c 3 ) (04 c 2 ) 



(a x 63) (&! c 2 ) (a 4 c x ) 



(«3 è l) (& 2 C l) ( a l c 4) 



(a 2 64) (63 c 2 ) (a 3 C4) 



(«4 ^2) (&3 CJ ) ( a S c 2) 



(a 2 fc 2 ) (63 c 3 ) (04 c 4 ) 



(«3 £3) ( & 4 C 4 ) (a 2 c 2 ) 



(a 4 h) (b 2 c 2 ) (a 3 c 3 ) 



(XIII) 



Het is dus niet mogelijk, om uit deze cf. door de boven- 

 gebezigde methode van afzondering eener groep van cf. lij- 

 nen, eene eenvoudiger cf. verkrijgen. Maar door op te mer- 

 ken, dat in de cf. (48 7 , 112 3 ) van § 4 de lijn (a x 5 X ), 

 (^1 c i)> ( a i c i) voorkomt, die met bovenstaand vijftiental 

 eene groep van 16 onderling gescheiden lijnen vormt, welke 

 samen alle punten der cf. bevatten, komt men tot eene 

 nieuwe (48 6 , 96 3 ) door deze 16 lijnen weg te laten. 



De eerstgenoemde (48 6 , 96 3 ) heeft 144 tweepuntige dia- 

 gonalen, die in twaalftallen met de punten der oorspron- 

 kelijke (12 4 , 16 3 ) incident zijn; daar zij elk twee punten 

 der (48 6 , 96 3 ) bevatten, komen in elk dezer punten 6 zulke 

 diagonalen samen. Door deze 144 lijnen in de cf. op te 

 nemen, verkrijgt men dus eene cf. (60 12 , 240 3 ), voor welke 

 de lijnen der (12 4 , 16 3 ) zespuntige diagonalen zijn. 



9. Met het oog op de uitkomsten der vorige §§ zal bij 

 het onderzoek van cf. met vrucht gebruik gemaakt kunnen 

 worden van deze regels. 



> Bezit eene cf. (px q , q x p ) eene groep van x onderling 

 > gescheiden lijnen, dan levert de afzondering dezer lijnen 

 >eene cf. (p x q —] , (q — 1)^) Heeft zij x diagonalen, welke 

 1 ieder eene verschillende groep van p cf. punten bevatten, 

 »dan ontstaat door het toevoegen dezer £>=puntige diago- 

 vnalen eene cf. (p-£ 7 +ïi (7 + ^) x p)" 



