( 260 ) 



Zij leeren nauwkeurig kennen de voorwaarden voor het 

 bestaan of ontstaan van eenig hydraat, hetzij uit een ander 

 hydraat, hetzij uit de oplossing. 



Zoo bestaat: 



CaCl 2 .6H 2 nevens oplossing, tusschen — 55° en 30°.2 

 CaCl 2 .4H 2 0/? » » » 290.2 » 380.4 



CaCl 2 .4H 2 0<* » » » 290.8 » 450.3 



CaCl 2 .2H 2 » » » 450.3 » 1760 



CaCl 2 .H 2 » » » 1760 » ± 2600. 



Bij 162° wordt de spanning der verzadigde oplossing 

 grooter dan 1 atm. Boven deze temperatuur zijn dus op- 

 lossingen slechts mogelijk in gesloten toestellen. 



Bij 205° is de spanning der met CaCl 2 . H 2 verzadigde 

 oplossing reeds 2 atm. De oplossingen nevens watervrij 

 CaCl 2 kunnen dus slechts bij zeer hoogen druk bestaan. 



Toch doet de formule van van der Waals verwachten, 

 dat ook deze druk tot een maximum stijgen zal, om daarna 

 (vermoedelijk zeer snel) met toenemende temperatuur te da- 

 len tot den smeltdruk van CaCl 2 , die zeker zeer klein is. 



Deze onderzoekingen bevestigen tevens, dat elk hydraat 

 bij elke temperatuur slechts met eene oplossing van bepaalde 

 concentratie in evenwicht kan zijn ; dat bij eene overgangs- 

 ternperatuur de beide hydraten gelijke oplosbaarheid heb- 

 ben, en dat de verandering der oplosbaarheid bij dit punt 

 plotseling geschiedt, zoodat de beide oplosbaarheidslijnen elkan- 

 der scherp snijden. 



Dat elk hydraat eene eigen oplosbaarheid heeft, is reeds door 

 Loewel en G J. Mulder beslist uitgesproken ; later echter, 

 vooral in navolging van Naumann, verduisterd. Naumann zag 

 in de omzetting van een hydraat in een ander, dat armer 

 aan water was, een begin van gradueele dissociatie in de oplos- 

 sing — eene meening die tot in den allerlaatsten tijd voortleeft. 



Deze opvatting is volslagen in strijd : 



1°. met de scherpe wijziging der oplosbaarheid bij het 

 bereiken van eene overgangstemperatuur ; 



•;? 



