( 347 ) 



De spreker deelt vervolgens de uitkomsten mede van 

 proeven, door hem genomen met het uitblazen van kuilen in 

 verschillende losse materialen, door openingen, op ver- 

 schillende diepten daarin aangebracht. Het is hem bij deze 

 proeven gebleken: 



1°. dat in fijne en lichte materialen, b. v. fijn poeder 

 van puimsteen en tras, steeds trechtervormige, naar onder 

 nagenoeg cilindrische kolken ontstaan, besloten in vrij hooge 

 en steile kegelvormige opstortingen ; 



2°. dat bijmenging van grover en zwaarder materiaal de 

 wijdte der kuilen doet toenemen, terwijl de diepte afneemt 

 en de bodem vlak wordt; 



3°. dat de bijmenging van zulk zwaar materiaal tot on- 

 dermijning in de diepte en daarop volgende instorting aan- 

 leiding kan geven; 



4°. dat de bij menging van betrekkelijk groote brokken en 

 scherven aanleiding geeft tot opheffing, en tot eene schif- 

 ting, die ten gevolge heeft, dat het lichtste materiaal — 

 puimsteen — aan de oppervlakte komt en dat hoofdzakelijk 

 dit lichtste materiaal weggeslingerd wordt. De kuil wordt 

 hierbij zeer wijd en ondiep, de rand steil, zijne ophooging 

 onbeduidend. 



De Heer Behhens meende op grond van een en ander 

 te mogen aannemen, dat de Eifeler meren als niet voltooide 

 vulkanen moeten opgevat worden, en dat zij gevormd zijn 

 geworden door het murw worden en het lang voortgezette 

 uitblazen van het sedimentaire gesteente, waarbij dan slechts 

 weinig lava aan de oppervlakte gebracht werd. 



Ten slotte werden modellen vertoond, verkregen door het 

 inpersen van gipsmortel in kegelvormige hoopen van zand 

 en puin. Deze modellen moesten bewijzen, dat centrale 

 uitholingen in vulkanische kegels en centrale opvullingen 

 met eruptieve gesteenten, die von Hochstetter tot uitsmel- 

 ting meende te moeten terugbrengen,, op meer eenvoudige 

 wijze, nl. door zijdelingsche uitspreiding en omkorsting van 

 lavakolommen kunnen verklaard worden. Al naar de mate 

 van vloeibaarheid der ingeperste specie en de geaardheid 

 van den zand- of puinhoop, konden peervormige, cilindri- 



23* 



