( 402 ) 



bestrijding, die deze hypothese in de twintig jaren van haar 

 bestaan ondervonden heeft, acht hij niet in alle opzichten 

 gerechtvaardigd. Want de Pangenesis bestaat uit twee van 

 elkander onafhankelijke stellingen, waarvan de eerste vol- 

 strekt niet vervalt, als het gelukt is de tweede te weerleggen. 

 Volgens de eerste stelling worden de erfelijke eigenschappen 

 der organismen in de cellen vertegenwoordigd door stoffe- 

 lijke deeltjes, die, ontelbaar als de sterren in den hemel, 

 elk eene afzonderlijke eigenschap vertegenwoordigen. De 

 tweede stelling is de bekende hypothese van het transport 

 der kiempjes door het organisme, van de organen naar de 

 kiemcellen. De argumenten, tegen deze laatste aangevoerd, 

 acht spreker overtuigend. Hij wijst er op, dat daarmede 

 de eerste stelling echter niet weerlegd is, en tracht aan te 

 toonen, dat deze zoowel van de verschijnselen der erfelijk- 

 heid, als van de feiten, die in de beide laatste tientallen 

 van jaren omtrent celdeeling en bevruchting ontdekt zijn, 

 op zeer voldoende wijze rekenschap kan geven. 



De Heer Hubuecht, die meende dat de Spreker Weismann's 

 verdiensten geen recht had laten wedervaren, wordt door 

 den Heer de Vries beantwoord. 



— De Heer Korteweg deelt het volgende mede : 

 Wanneer een dubbelraakvlak over een gegeven oppervlak 

 voortrolt, kan het gebeuren dat de beide gekoppelde raak- 

 punten samenvallen. Daar ter plaatse ligt dan op het opper- 

 vlak een bijzonder punt, waaraan spreker den naam van »plooi- 

 punt" wenscht toe te kennen. Bij sommige thermodynamische 

 oppervlakken heeft het eene gewichtige physische beteekenis, 

 representeert namelijk den kritischen toestand. In de theorie 

 der algebraïsche oppervlakken is het bekend als een ge- 

 meenschappelijk punt van de spinodale en flecncdale lijn. 

 Spreker begon met het bestudeeren van de gedaante van 

 het oppervlak in de nabijheid van een plooipunt. Het 

 bleek toen, dat er twee soorten van plooipunten onder- 

 scheiden moeten worden. Zij verschillen onder anderen in 

 de doorsnede van raakvlak en oppervlak, welke bij de eerste 

 soort uit een geïsoleerd punt met bestaanbare raaklijn, in 



