BIJDRAGE TOT DE KENMS VAN DE CUPREÏNE. 



DOOR 



A. C. ÖUDEMANS Jr. 



I. 



Door de vrijgevigheid van de bekende kin ine-f abrikan ten 

 Howards and Sons, die mij eenige hektogrammen basisch 

 cupreïnesulfaat afstonden, werd mij de gelegenheid gegeven, 

 een uitvoerig onderzoek in het werk te stellen omtrent de cu- 

 preïne en hare verbindingen en daardoor mijne kennis om- 

 trent de eigenschappen der kina-alkaloïden te vermeerderen. 



Het zout, dat mij ten dienste stond, was goed kristallijn, 

 maar eenigszins vaal van tint. Het loste in overmaat van 

 zuren tot eene licbtbruingeel gekleurde vloeistof op. 



Om daaruit cupreïne te bereiden, zou men geneigd zijn, 

 de in verdund zoutzuur opgeloste massa door alkaliën — en 

 wel door ammonia in zwakken overmaat — te ontleden, daar 

 cupreïne, zooals reeds uit het onderzoek van Hksse en van 

 Paul en Cownley is gebleken, in overmaat van kali en 

 natron — en zelfs van ammonia — gemakkelijk oplost. Deze 

 wijze van doen voert intusschen niet tot het doel ; want 

 wanneer men het in verdunde zuren opgeloste sulfaat in 

 zwakken overmaat van verdunde ammonia giet en snel om- 

 roert, ontstaat altijd weder, nevens cupreïne, eene zekere 

 hoeveelheid van het moeilijk oplosbare basische sulfaat. 



Ik heb er mij het best bij bevonden, de cupreïne af 

 te scheiden uit eene oplossing van het neutrale (door an- 

 deren zuur genoemde) hydrochloraat, die men zich gemak- 

 kelijk op de volgende wijze bereidt. Men verwarmt het 



