( 428 ) 



gevene samenstelling beantwoordt. Het is in water zeer op- 

 losbaar, minder in sterk zwavelzuur ; ook door alkohol wordt 

 het tamelijk goed opgenomen. De eenigzins verdunde op- 

 lossing van het zuivere zout wordt bij verwarming vrij ge- 

 makkelijk ontleed en daaruit zetten zich dan bij bekoeling 

 kristallen van het voorgaande zout af. 



De analyse van de verbinding leverde de volgende uit- 

 komsten : 



Waterbepaling. 0.5046 gr. verloren bij drogen op 120° 

 0.0494 gr. H 2 0. 



Bepaling van zwavelzuur. 0.4162 gr. gaven 0.3522 BaS0 4 

 = 0.1484 gr. H 2 S0 4 . 





Gevonden. 



H 3 



9.8 



H 2 S0 4 



35.7 



Berekend naar de formule 

 C 19 H 22 N 2 2 , $>H a S0 4 + 3H 2 0. 



9.7 

 35.0 



Basisch formiaat. C 19 H 22 N 2 2 , C H 2 2 . Het basische for- 

 miaat kristalliseert in den vorm van fijne witte naaldjes, 

 die in water slecht oplosbaar zijn. Het is watervrij ; althans 

 werd bij drogen op 140° C. geen gewichtsverlies bespeurd. 



Oplosbaarheidsbepaling. 12.986 gram van eene bij 16° C. 

 verzadigde waterige oplossing gaven bij uitdamping een 

 residu van 0.1174 gr. droog zout. Hieruit berekent men 

 voor de oplosbaarheid in water eene verhouding van i : 110. 



Eene bepaling van het S. D. V. leverde het volgende 

 resultaat : 

















(«) 



N°. 



p 



V 



l 



t 





van het 

 zout. 



berekend 

 op alka- 

 loïde. 



1 



0.1057 gr. 



22 CC. 



302.8 mm. 



17° C. 



2°22' 5 ) 







o 



// // 



./ // 



// // 



;/ " 



2°24'> 2°23' 



—163°. 8 



— 188°. 



§ 



// // 



// // 



// // 



// // 



2°23' ) 







Neutraal formiaat C lg H 22 N 2 2 , 2CH 2 2 + ^H 2 0. Lost 



