( 446 ) 



schen beide en van deze dus een gemeenschappelijk bijzon- 

 der geval uitmaakt. We achten het vooral van belang hierop 

 te wijzen, omdat de aangestipte onvolledigheid bij al de tot 

 heden geleverde indeelingen der scheeve oppervlakken van 

 den vierden graad in bijna dezelfde mate wordt aangetroffen 

 en er in het algemeen bij deze classificatie te weinig gelet 

 is op het onderscheid tusschen verschillen van coördinatie 

 als verschil in ligg-ji^ me t betrekking tot het vlak in het 

 oneindige, verschil in bestaanbaarheid, enz. en verschillen 

 van subordinatie, die in de eerste plaats in aanmerking be- 

 hooren te komen. Zoo vinden we bijv. niet aangegeven — 

 wat overigens zeer duidelijk is — dat het zevende opper- 

 vlak van Cremona, d. i. de meetkundige plaats van de koor- 

 den eener kubische ruimtekromme, die een gegeven rechte 

 lijn snijden, een bijzonder geval is van het eerste oppervlak 

 van Cremona, d. i. van het oppervlak van Chasles, evenals de 

 vereeniging van alle lijnen die een gegeven lijn snijden een 

 bijzonder geval vormt van een lineair complex. Natuurlijk 

 is de vermelding van het constantenaantal der oppervlakken- 

 soort, d. i. van het aantal punten, waardoor het opper- 

 vlak — zij het dan ook niet ondubbelzinnig — bepaald wordt, 

 het middel om de bedoelde onvolledigheid geheel weg te 

 nemen. 



Terwijl wij den Heer Cardinaal dit punt ter overweging 

 aanbevelen, eindigen wij met de verzekering, dat we ook 

 zelfs zonder de bijvoeging dier getallen de verhandeling gaarne 

 in de Verslagen en Mededeelingen zullen zien verschijnen. 



Amsterdam, 23 Nov. 1888, 



P. H. SCHOUTE, 



D. EIEEENS DE HAAN 



