( 76) 



Trouwens, reeds volgens den regel zelven kan men hier 

 met minder volstaan dan wordt voorgesteld. Immers, de 

 over de nokken der daken te leggen verbindingskabel moet 

 als een met den grond verbonden geleider worden aange- 

 merkt, die eveneens zijn beveiligingskegel heeft en, reeds 

 daardoor alleen, eenige der voorgestelde opvangstangen 

 overbodig maakt. Men kan toch moeilijk een grond 

 aanwijzen, waarom de bescherming, die eenig punt van 

 den horizontalen kabel verleent, minder zou zijn dan die 

 van den top der vangstang. 



Het schijnt ons dan ook toe, dat het aanbrengen van 

 een koperdraadkabel over de nokken der gebouwen, zooals 

 in de teekeningen is aangeduid, — te beginnen ongeveer 

 waar hij, iu de doorsnede over AB, door den bescher- 

 mingskegel van den Abdijtoren wordt gesneden, d. i. bij de 

 eerste der reeks van elf vangstangen, tot even voorbij de 

 doorsnede ST — , als eene voldoende bescherming kan gel- 

 den, en dat slechts twee vangstangen en twee afleiders 

 met grondgeleidingen noodig zijn, namelijk de beide uiterste 

 der door den Rijksbouwkundige voor dit deel der gebouwen 

 voorgestelde. Het torentje bij E schijnt ons toe geene bij- 

 zondere voorziening te vereischen; het behoeft niet met 

 een afleider te worden gewapend. 



J. BOSSCHA. 

 Haarlem, Amsterdam, Leiden, J. D. v. d. WAALS. 



20 December 1888. H. A. LOEENTZ. 



