( 104 ) 



laatste doel minder geschikt schenen, zijn toch in menig op- 

 zicht belangrijk. Zij worden in dit opstel aangeboden aan hen, 

 die belang stellen in geschiedkundige en biographische studiën. 



I. CoNSTANTYN HüYGENS AAN M. MeRSENNE. 



15 December 1641. 



Le bon Veglinus a) commence a prendre racine ou je 

 1'ay planté, et son maistre (qui est seigneur de grand mérite) 

 m'en scait autant de gré que luy, dont je suis tres ayse ; 

 car comme disent nos Pseaumes Rimes, mon vouloir est 

 d'ayder aux vertueux, qui de bien vivre ont acquis la 

 louange etc. et je commence a m'asseurer que ce garcon 

 sera trouvé tel intus et in cute. 



Les petits traictés que M. Grotius b) a publiés depuis 

 quelque temps en ca, tant sur les passages de Antichro *) 

 que sur la Consulte de Cassander 2 ) (lequel je n'ay encor 

 veu) font courrir des bruicts desesperéb de sa personne, plu- 

 sieurs le tenants a la veille de la Revolte, quelques asseu- 

 rant qu'il auroit esté veu a la messe. O'est ce que pour 

 moy je croy aussi peu de luy que de moy mesme ; mais 

 cependant vous prie m'advertir un peu de ce que vous 

 scavez de ses intentions. C'est un rare personnage, et jamais 

 n'aurions nous faict perte plus sensible depuis la Reforma- 

 tion, mais j'espere que dieu ne 1'abandonnera pas. 



Si vous avez de la familiarité aveq le S r de la Miltiere c) 

 je vous prie de luy demander la veue d'une lettre 8 ) que 



a) Het is mij niet mogen gelukken om uit te maken, wie deze Veglinus 

 (toch niet een Yegelin?) of zijn //maistre" is. 



b) Hugo Grotius, die toen reeds in Paris woonde. 



c) Théophile Brachet de la Milletière, geboren omstreeks 1596, 

 en overleden in Mei 1665, was protestant, studeerde in Heidelberg, en 

 zette zich te Paris neder, eerst als advocaat, later als godgeleerde. In 

 hoog aanzien bij de Protestanten, trachtte hij tusschen deze en de Roomsch- 

 katholieken eene toenadering te bewerken. Dit had echter ten gevolge, dat 

 hij in 1642 in den ban werd gedaan. In 1645 ging hij toen bepaaldelijk 

 tot de Roomsche kerk over, en schreef sedert heftig tegen de Protestanten. 



