( 105 ) 



M. Riuet d) luy a escrit dernierement sur Ie subject de ses 

 deruiers livres 4 ) dont il luy avait deuiaudé son advis. Ja- 

 mais brouillon presomptueux ne fut mené de meilleure sorte. 

 Je 1'appelle toujours ainsi, et si vous en jugez autrement, 

 je vous diray que vous ne Ie cognoissez pas. 



Pardonnez a la franchise dont je vous entretiens, je 

 changeray de style quand vous Ie voudrez, mais si vous me 

 permettez d'en user ainsi, je vous anonce mesme liberté, 

 caedimus inq; vicem e.q.n. 0), et il me semble que cela osté, il 

 n'y a point d'amitié qui ne cloche. En tout cas la miene 

 vous demeure acquise aveq tout Ie service dont je suis ca- 

 pable, et je suis pour toujours 

 Monsieur, 



A la Haye, oü il faict Vostre très-humble serviteur 



un hyver desesperé, C. Huygens. 



15 Decemb. 1641. 



II. CONSTANTYN HüYGENS AAN M. MeRSENNE. 



7 April 1642. 



Monsieur, 



Voyant par la copie du petit sicle qu'il vous a plu de 

 m'envoyer que c'est la mesme chose que nous avons icy 



d) Andreas Rivet, waarschijnlijk den 2<ïen Juli 1572 te Saint-Maxent 

 geboren en op 1 Jannari 1651 te Breda overleden, was de zoon van een 

 aanzienlijk handelaar Jean Rivet en Catharine Cardel. Als protestantsch 

 geestelijke te Thouars, had hij grooten invloed bij de Protestanten in Frank- 

 rijk. Den 14 de October 1620 werd bij Professor in de godgeleerdheid te 

 Leiden. In dat jaar overleed zijn eerste \rouw Susanne Oiseau, die hij 

 in 1596 gehuwd had. In Augustns 1621 hertrouwde hij met Maria du 

 Motjlin te Oxford, alwaar hij fellow der Universiteit werd. Naar Frank- 

 rijk teruggekeerd om zijn zaken te regelen, wilde men hem daar behou- 

 den, doch hij verkoos in ons land te blijven. In 1632 werd hij Gouverneur 

 van Prins Willem II, en in 1646 benoemde Frederik Hendrik hem 

 tot Curator der nieuwe Universiteit te Breda. Hij was een geleerd theo- 

 logant van veel belezenheid, en schreef veel, ook bij de theologische 

 twisten van dien tijd. 



e) Een aanhaling uit Persii Satira IV, vers 42, 



