( 234 ) 



constructie van r/t—i teruggebracht, komt dus ten slotte neer 

 op het trekken der raaklijn in a Q . Tabel (Ij geeft een over- 

 zicht van alle lijnen, welke, volgens deze beschouwing, voor 

 de constructie van r n vereischt worden. 



(I) 



r \ 



1 s n 









a 



a 



n 



r l 



r l 



s 2 



a 



H 



r 2 



r Y 



r 2 



*3 



a Cl 



5 3 



r B 



r \ 



^8 



«4 



% 



•H 



U 



a 



De punten r p en r n — p , welke K s achtereenvolgens ge- 

 meen heelt met eene (3p — l)-puntig osculeerende K p en 

 eene (Sn — Sp — l)-puntig osculeerende K n ^ p , vormen ook 

 een paar der I 2 : s n is dus het snijpunt der lijnen r p r n ~ p 

 (p=l tot i n of tot £ {n — 1)). 



Door het teeken 



1 2 

 4 5 



7 8 



zal ik te kennen geven, dat de door de cijfers 1 tot 9 

 aangewezen punten der K s eene atrigonische (9 2 , 6 3 ) met 

 de lijnen 123, 456, 789; 147, 258, 369 vormen. 



Daar het bestaan van vijf dezer zes lijnen de zesde nood- 

 zakelijk maakt, volgt uit : 



dat de punten s 8 - , s/t en ri+k—1 steeds collineair zijn. Der- 

 halve is r 2 i—i het tangentiaalpunt van * t -, terwijl uit het 

 bovenstaande volgt, dat S2k het tangentiaalpunt van n is. 

 Stelt ai het ^ fle tangentiaalpunt van a voor, dan blijkt, dat : 



