( 269 ) 

 waarin namelijk voor even q de in (a) aangewezen boven- 

 grens — van r vervangen werd door om dezelfde 



° 2 ö 2 



reden als bij het opmaken van (cc) zelve de in het geval 



q—l 

 van oneven q oorspronkelijke bovengrens . veranderd 



q -f 1 

 werd in . En brengt men nu deze uitkomst vooreerst 



ó 



onder den vorm 



q ~ of ?+? 

 'vLr 2q-2 1± l 



V ; (2r — 3)(2r — 2)(2r— l)2r(2r + 1) ' 

 {(?—*»')(* + 2r+l)(jr— l)(?-2r + 2) + 



+ (? _4r + 3)fo 4 2r-2)2r(2r + 1)} (^L^W-Sr-l = 



((voor q = 3) — 1 

 : {(voor ?> 3) 



en herleidt men hierin verder de uitdrukking tusschen { ] tot 



{fo-4r + l)(q + 2r)-6r] (^-l)(^-2r + 2) + 

 -f {(? — 4r + 1)(<7 + 2r) + 6(2r— 1), 2.r(2r f 1) = 

 = (q—±r+l)(q+2r){(q-l)(q-2r+2) + 2r(2r + 1)} — 

 - 6r{(? — l)(?-2r+ 2) — 2(2r — l)(2r + 1)}, 



dat is, door hierin den laatsten term, onder den vorm 



— Gr(q — 4r + 1) (9 + 2 r) , 

 met den eersten bijeen te brengen, 



= (ry-4r -rl)fo-h2r){(?-l)(?-2r+2)-| 2r(2f— 2)}, 

 dan is in het algemeen bewezen, wanneer men weder op 



( ? -l)(,-2, + 2)(/ ) ,-_ 2 4 ) = (2r-3)(2,-2)(/ r - 1 2 ) 



