( 359 ) 



den nu miltvuurbacillen, in dialysators ingesloten, onder de 

 huid gebracht bij konijnen. Hier kon vernieling van milt- 

 vuurbacillen bezwaarlijk aan de werking van phagocyten 

 worden toegeschreven. Wel is waar zijn leucocyten van 

 konijnen in staat levende miltvuurbacillen in zich op te 

 nemen (wanneer een druppel lymphe, ontnomen aan het in 

 ontsteking gebrachte oor van een konijn, met levende milt- 

 vuurbacillen vermengd, bij een temperatuur van ± 35° C. 

 onder het mikroskoop wordt waargenomen, ziet men dat 

 nu en dan een leucocyt een bacillus aantast en in zich 

 opneemt), maar daaruit blijkt slechts dat er strijd wordt ge- 

 voerd — niet aan welke zijde de overwinning is. Dat de 

 leucocyten van het konijn althans veel zwakker zijn in den 

 strijd tegen de miltvuurbacillen dan die van den kikvorsch, 

 is duidelijk. Wanneer een leucocyt van den kikvorsch zich 

 in de nabijheid van een bacillus bevindt, kan men, in- 

 dien ten minste de temperatuur niet te veel van 15° C. af- 

 wijkt, er bijna vast op rekenen, dat de cel langzaam maar 

 zeker de bacterie zal naderen, haar in zich op zal nemen, 

 en, is het staafje te lang om geheel opgenomen te worden, 

 zich als een spoel zal uitstrekken, zoodat ten minste een zoo 

 groot mogelijk deel van den bacillus door het lichaam van 

 den phagocyt omsloten wordt. Eenmaal aangetast, wordt 

 de prooi niet losgelaten. Leucocyten van het konijn daar- 

 entegen kan men niet zelden, langen tijd achtereen, in de 

 onmiddellijke nabijheid van den miltvuurbacillus zien liggen, 

 zonder dat de aanval beproefd wordt. Heeft de cel, dikwijls 

 na lang dralen, zich om een draad van grootere lengte 

 heengelegd, dan neemt zij betrekkelijk zelden den spoelvorm 

 aan, maar behoudt den vorm van een min of meer onregel- 

 matigen bol, die stil blijft liggen of langzaam langs den draad 

 voortkruipt. Herhaaldelijk ook wordt een eenmaal aange- 

 taste bacillus weer losgelaten. 



Neemt men hierbij in aanmerking dat miltvuurbacillen, bij 

 een konijn in de circulatie gebracht, zich zeer sterk ver- 

 meerderen, het dier dooden en slechts bij groote uitzonde- 

 ring in leucocyten opgenomen gevonden worden, terwijl er 

 toch in het bloed, in allerlei organen, en bepaaldelijk in de 



