(361 ) 



vuurbacillen en zelfs miltvuursporen te dooden. Daarmede 

 wordt de beteekenis van Metschnikofe's phagocyten-leer 

 geenszins ontkend. De hier vermelde resultaten geven enkel 

 een bijdrage tot de meening, volgens welke de in het 

 lichaam gedrongen miltvuurbacillen niet uitsluitend in cellen 

 opgenomen behoeven te worden om te gronde te gaan. 



Geheel in overeenstemming hiermede zijn de uitkomsten 

 van de onderzoekingen, door Nüttall en in den allerlaat- 

 sten tijd door Buchner medegedeeld, waaruit bleek dat in 

 het bloed, en wel bepaaldelijk, zooals Buchner aantoonde, 

 in het bloedserum van konijnen en honden, stoffen voor- 

 komen, die op verschillende bacteriën, en in het bijzonder 

 ook op miltvuurbacillen, een vergiftigende werking oefenen. 



Eene vraag van den Heer Koster aangaande den toestand 

 der bacillen na den afloop der proef, en van den Heer Stokvis 

 over het nemen van eene nader door hem aangeduide con- 

 trole-proef, worden door den spreker beantwoord. 



— De Heer de Vries spreekt over den klemdraai bij de 

 wilde Kaardebollen [Dipsacus sylvestris). In tegenstelling met 

 de heerschende meening, die de gevallen van klemdraai, door 

 Alexander Braun Zwang sdrehwig genoemd, beschouwt als 

 toevallige monstrositeiten, acht de spreker zich gerechtigd, 

 dit verschijnsel voor eene erfelijke variatie te houden. En 

 wel op grond van eene kultuurproef, door hem in 1885 be- 

 gonnen. Op een bed met Dipsacus sylvestris, op het physio- 

 logisch terrein van den Hortus Botanicus te Amsterdam, 

 werden in dat jaar twee gedraaide exemplaren gezien. Vóór 

 deze bloeiden, werden alle overige planten derzelfde soort 

 vernietigd. Het zaad van deze beide individuen werd in 1886 

 gezaaid, doch daar de plant tweejarig is, kon eerst in 

 1887 worden gezien, of de afwijking in enkele individuen 

 was teruggekeerd. Dit was, op omstreeks 1650 planten, het 

 geval in twee, en nu werden wederom alleen deze twee als 

 zaaddragers uitgekozen; de overige werden vóór den bloeitijd 

 weggesneden. Beide gedraaide individuen droegen rijkelijk 

 zaad. In 1888 werd slechts van één van hen het zaad uit- 

 gezaaid. In 1889 bleek, dat onder ruim 1500 exemplaren 



