( 378 ) 



Hare lijnen met de toegevoegde punten vormen evenzeer 

 eene conf. 



((m — • 2 i — 2) w 2 , 2 n% n _2 1-2) 

 of 



(\n(n — 1— 2i) 2 , ra»_i_ 2 t)' 



Twee conf., die elkander tot eene volledige veelzijde aan- 

 vullen, heeten elkanders complementen. Het complement van 

 de conf. (n(2n — 2) 2 , 2 112,1-2) is een groep van n geschei- 

 den punten; en nu wordt de hoofd-w-hoek der volledige 

 2w-zijde aangegeven door de n verbindingen 



12, 34, 56,... (2 n— 1)2 w, 



of snijpunten telkens van twee gescheiden lijnen uit de door 

 1 tot 2 n aan te duiden lijnen der conf. 



Voor de conf. (\n{n — 3) 2 , 7^—3) is het complement de 

 conf. tz 2 , d. i. een w-hoek, of het zamenstel van eenige 

 veelhoeken, die te zamen n zijden bezitten ; en dit laatste 

 kan op onderscheidene wijzen plaats grijpen. Daaruit volgt 

 de stelling. 



Het aantal verschillende conf. (£71(71— 3) 2 , n n —s) is eene 

 eenheid meer dan het aantal mogelijke wijzen van verdeeling 

 van n eenheden in groepen, die op zijn minst drie eenheden 

 bevatten. 



Thans beschouwt schrijver in het bijzonder § 2 — 7 de 

 conf. (3w 2 , 2ti 3 ) en § 8, 10 de conf. (2tz 2 , w 4 ). 



Voor de eerste conf. is het eenvoudigste geval de vier- 

 zijde voor n = 2. Voor n = 3 geeft zij de zeszijde; het 

 complement is of een zeshoek, of het zamenstel van twee 

 driehoeken. Het eerste geval geeft de conf. (9 2 , 63) B, waar- 

 voor tabel 2 ; het tweede geeft (9 2 , 6 3 ) A, waarvoor ta- 

 bel 1. Zij komen in eene vroegere verhandeling van den 

 schrijver ( Versl. en Mededeel., Dl. V, blz. 118) voor als 

 de restfiguren van elke lijn der conf. (12 4 , 16 3 ) B en 

 (12 4 , 16 3 ) A. 



