( 383 ) 



haar gescheiden lijnen, dan ontstaat eene volledige 2n-zijde 



(n(2n — 1) 3 , 2n 2n -\) 

 of eene volledige w-zijde 



(in(n—l) 2 , n n -\). 



De lijnen der cf. vormen in beide gevallen met de toege- 

 voegde punten een nieuwe cf., waarvan de eerste index 2 

 is, nl. eene cf. der tweede groep 



([2n — 2i — 2)n 3 , 2n 2n -2i-2) 

 of eene 



{\n{n— 1 — 2i) 2 , nn-i-2i). 



Twee cf., welke elkander tot eene volledige veelzij de aan- 

 vullen, zullen elkanders complement genoemd worden. 

 Voor eene 



(n(2n — 2) 2 , 2n 2 ,_ 2 ) 



bestaat het complement uit eene groep van n onderling ge- 

 scheiden punten; worden de lijnen dezer cf. door de getal- 

 len van 1 tot 2n aangeduid, en wel de n paren gescheiden 

 lijnen door 1 en 2, door 3 en 4, algemeen door (2i — 1) 

 en 2z, en stelt de combinatie van twee dezer getallen het 

 snijpunt voor van de lijnen, waartoe die getallen behooren, 

 dan wordt de bedoelde hoofd-n-hoek der volledige 2?2-zijde 

 door de n combinaties 



12, 34, 56, .... (2 i — 1) 2 i, (2 n — 1) 2 n 



aangewezen. Het is duidelijk, dat er voor elke waarde van 

 n slechts eene cf. met de indices 2, 2n — 2 bestaat. 

 Het complement eener 



(\n(n — 3) 3 , n n s) 



is eene ?* 2 , dus of een gewone n-hoek, of het samenstel van 

 eenige veelhoeken, die samen n zijden bezitten. Voor eene 

 (35 3 , 10 7 ) is het complement b. v. een tienhoek, of het 

 samenstel van een driehoek met een zevenhoek, van een 



VERSL. EN MEDED. AFD. NATUURK. M* REEKS. DEEL VI. 25 



